விசேட கல்வி-வரலாற்றுநோக்கு

விசேட கல்வி-வரலாற்றுநோக்கு

கலாநிதி. எப்.எம்.நவாஸ்தீன்

சிரேஸ்ட விரிவுரையாளர்

கல்விப் பீடம்

இலங்கை திறந்த பல்கலைக்கழகம்

அறிமுகம்

சாதாரண பிள்ளைகளில் இருந்து பல்வேறு காரணிகளால் வேறுபட்டுக் காணப்படும்  பிள்ளைகளுக்காக வழங்கப்படும் கல்வியினையே விசேட கல்வி என்கிறோம். இது விசேட தேவைகள் கல்வி. உதவிக் கல்வி (Aided Education),  விதிவிலக்கான கல்வி (Exceptional Education) எனும் வேறு பெயர்கள் கொண்டும் அழைக்கப்படுகிறது. இத்தகைய கல்வி பற்றி இன்று அதிகம் கவனம் செலுத்தப்படுகிறது. அரசுகள், சமூக நிறுவனங்கள் விசேடகல்வித் தேவை கொண்ட பிள்ளைகள் தொடர்பாக அவர்களுக்கான கல்வி மாற்றும் பயிற்சிகளில் பல்வேறு திட்டங்களையும், நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொண்டு வருகின்றன. முன்னொரு காலத்தில் இருந்ததைப் போல் அல்லாமல், பெற்றோர்களும், ஆசிரியர்களும்,  பொதுக் கல்வியில் பயிலும் மாணவர்களும்கூட விசேட கல்வி அல்லது விசேட தேவைகள் கல்வி தொடர்பாக அதிகம் அறிந்து வைத்துள்ளனர். இக்கட்டுரை, விசேட கல்வி என்றால, என்ன? இது யாருக்கு வழங்கப்படுகிறது, விசேட கல்வியின் வரலாற்றுப் பின்னணி தொடர்பாக ஆராய்கிறது.

விசேட கல்வி என்றால் என்ன?

மாணவர்களின் தனிப்பட்ட வேறுபாடுகள் மற்றும் தேவைகளை நிவர்த்தி செய்யும் வகையில் அவர்களுக்கு கல்வியை வழங்கும் முறைமையினைக் குறிக்கிறது. அதாவது, சமூக, மனரீதியாக அல்லது உடல் ரீதியாக சராசரியிலிருந்து வேறுபடும் குழந்தைகளின் கல்வி, வழக்கமான பாடசாலைகளின்  நடைமுறைகளில் மாற்றங்கள் தேவைப்படும் அளவிற்கு வேறுபடும் குழந்தைளுக்கு வழங்கப்படும் கல்வியை குறிக்கிறது. விசேட கல்வி, மனவெழுச்சிசார் , நடத்தை சார்  அல்லது அறிகைத்திறன் குறைபாடுகள் அல்லது நுண்மதி, கேட்டல், பார்வை, பேச்சு அல்லது கற்றல் குறைபாடுகள் அல்லது மீத்திறன்களைக் கொண்ட திறமையான குழந்தைகள்; மற்றும் எலும்பியல் அல்லது நரம்பியல் குறைபாடுகள் உள்ள குழந்தைகள் ஆகியோர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது(Encyclopedia Britannica, 2014). இக்கல்விமுறைமையில் கற்பித்தல் நடைமுறைகள், கற்றல் கற்பித்தல் சாதனங்கள்  கல்வி பெறக் கூடிய வழிவகைகள் போன்றவற்றினை மாணவர் ஒவ்வொருவருவரின் தேவைகளைக் கருத்தில்கொண்டு  தனித்தனியாக திட்டமிடப்பட்ட மற்றும் முறையாக கண்காணிக்கப்படும் ஏற்பாட்டை உள்ளடக்கியதாக விசேட கல்வி காணப்படுகிறது. இன்றைய கால கட்டத்தில், விசேட  தேவைகளைக் கொண்ட தனிநபர்கள் சமூகத்திலும் பாடசாலைகளிலும் காணப்படும் போது  அவர்களின் தன்னிறைவு, அவர்களை வெற்றி அடையச் செய்யும் வகையில் இத்தகைய விசேட ஏற்பாடுகள் பற்றி அதிக கவனம் செலுத்தப்படுகிறது.

விசேட கல்வி தேவைப்படுவோர்

வாசிப்பு, எழுதுதல், மாறும் கணிதம் போன்றவற்றில் உள்ள கற்றல் குறைபாடுகள், தொடர்பாடல் குறைபாடுகள், அவதானகுறைபாடுடைய மீச்செயற் பிறழ்வு  போன்ற மனவெழுச்சி மற்றும் நடத்தைசார் குறைபாடுகள், என்பு உடைவு நோய், உடலியல் குறைபாடுகள், பெருமூளை வாதம், தசைநலிவு.          முண்ணாண் தொடர்பான பிரச்சினைகள்,மூளைக் குறைபாடுகள்  போன்ற உடல்ரீதியான இயலாமைகள், மூளை விருத்தி குறைபாடு,      தன்னாழ்வு நோய் போன்ற விருத்திசார்ந்த இயலாமைகள் போன்றவற்றி கொண்ட பிள்ளைகள் பிற பிள்ளைகளில் இருந்தும் வேறுபட்டு அமைவதால் இவர்களுக்கென பிரத்தியேகமான கல்வி ஏற்பாடுகள் செய்யப்படல் வேண்டுமாகின்றது. இதன் காரணமாக இத்தகையோர்களுக்கென வழங்கப்படும் கல்வியை விசேட கல்வி அல்லது விசேட தேவைகள் கல்வி என்று அழைக்கிறோம்.  

விசேட கல்வி வழங்கப்படும் முறைகள்

பாடசாலை மாறும் சமூகங்களில், விசேட கல்வித் தேவைகள் உடைய பிள்ளைகளுக்கு கல்வி மாறும் பயிற்சிகள் பல்வேறு வழிகளில்  வழங்கப்படுகின்றன. இதில் பின்வரும் வகைகள் பிரதானமானவை ஆகும்.

உள்ளடங்கல் கல்வி (Inclusion) : விசேட கல்வித்  தேவைகளைக் கொண்ட பிள்ளைகளை அதிக நேரம் சாதாரண கல்வியை பெரும் மாணவர்களுடன் உள்ளடக்கி கல்வி போதிக்கும் முறைமை இதுவாகும்.

பிரதானநீரோட்டப்படுத்தல் (Mainstreaming) அல்லது ஒன்றிணைத்தல் (Integration)- விசேட கல்வித் தேவைகளைக் கொண்ட பிள்ளைகளை அவர்களிடம் காணப்படும் திறன்களின் அடிப்படையில் அவ்வப்போது பொதுக் கல்வி வகுப்பறையில் பிற பிள்ளைகளுடன் இணைத்து கல்வி போதிக்கும் முறை இதுவாகும்.

தனிப்படுத்துகை (Segregation) ; விசேட கல்வித் தேவைகளைக் கொண்ட பிள்ளைகளை பொதுக்கல்வி பெறும் மாணவர்களின் வகுப்புகளில் ஒன்றிணைக்காமல் பிரத்தியேகமாக வழங்கப்படும்  விசேட கல்வி முறை இதுவாகும்.  ஒரே பாடசாலையில் பொதுக்கல்வி பெறும் மாணவர்களும் விசேட கல்வித் தேவைகள் கொண்ட மாணவர்களும் காணப்பட்ட போதிலும் உள்ளடங்கள் முறை இங்கு நிகழாது பிரத்தியேகமான அலகுகளில் விசேட கல்வித் தேவைகள் கொண்ட மாணவர்களுக்கு கல்வி வழங்கப்படும்

தவிர்த்தல் முறை (Exclusion): விசேட கல்வித் தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகள்  மேற்கண்ட எந்த ஒரு முறைகளிலும் கல்வியை பெறாத நிலையில் விலக்கப்பட்டு இருப்பதை இது குறிக்கிறது. அரசுகள், சமூக சேவை நிறுவனங்கள் விசேட தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகளுக்காக கல்வி மற்றும் பயிற்சிகளை வழங்கிய போதிலும், இன்னும் பல பெற்றோர் தமது பிள்ளைகளை இத்தகைய பாடசாலைகளில் சேர்ப்பதில் தயக்கம் காட்டுகின்றனர்.  

விசேட கல்வி- வராலாற்றுப் பின்னணி

சமூகங்களில் உள்ள விசேட கல்வித் தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகள் பற்றி முன்னரை விடவும் இன்று அதிகம் சிந்திக்கிறோம், அவர்களையும் வெற்றிப்பாதையில் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்பதற்காக பல்வேறு முயற்சிகள், நடவடிக்கைகள் பரவலாக முன்னெடுக்கப்படுவதை அவதானிக்க முடிகிறது. எனினும், விசேட கல்விக்கு அல்லது விசேட கல்வி தேவை உடையவர்கள் தொடர்பாக இன்று நாம் கொண்டுள்ள வளர்ச்சியானது, கடந்த பல்வேறு காலகட்டங்களில் ஊடக வளர்ச்சி பெற்று வந்துள்ளது. அவை பற்றிசற்று நோக்குவோம்.

புராதன காலம்: புயல்கள் அல்லது பருவங்களின் மாற்றம் போன்ற இயற்கை நிகழ்வுகள் கடவுள்களின் தண்டைனயாகவும்  அல்லது உயர்ந்த மனிதர்களின் ஒருவித தலையீடு காரணமாக ஏற்படுவதாக நம்பியதொரு காலமே இதுவாகும். விசேட தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகள் தெய்வத்தின் தண்டனையாக அல்லது தெய்வக் குற்றத்தின் காரணமாக அவ்வாறு பிறந்துள்ளார்கள் என இக்காலத்தில்  கருதியத்தில் வியப்பேதுமில்லை. விசேட கல்வித் தேவை உடையவர்கள் தொடர்பாக இருவிதமான நம்பிக்கைகள் இக்காலத்தில் நிலவி இருந்தன. ஒன்று, இத்தகையோர், தீய சக்திகள் என்று கருதப்பட்டது. எனவே இவர்களை கொள்ள வேண்டும் என்பதே சரியென நம்பினார். மற்றது, இத்தகையோர் கடவுளினால் ஆசிர்வசிக்கப்பட்டவர்கள் எனவும் நம்பப்பட்டது. இத்தகைய நம்பிக்கயளர்கள் விசேட தேவை உடையவர்கள் மீது பயபக்தியுடன் காணப்பட்டனர். எனினும், விசேட தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகளுக்காக அவர்களை விசேடமாக பராமரிக்க எத்தகைய நடவடிக்கைகளும் எடுக்கபப்ட்டு இருக்கவில்லை. மிகவும் குறைபாடு உடையவர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.

கிரேக்க மற்றும் ரோமன் காலம்: இக்காலப்பகுதியில் கிரேக்க மற்றும் உரோமன் காலப் பகுதியில் வாழ்ந்த மக்கள், கலை, தத்துவம், இலக்கியம் மற்றும் விஞ்ஞானம் ஆகியவற்றுக்கு  அவர்கள் செய்த பங்களிப்புகளின் காரணமாக, அவர்கள் தங்களை மற்ற எல்லா இனங்களையும் விட உயர்ந்தவர்களாகவே கருதினர். உடல் குறைபாடு, வேறுபட்ட தன்மைகள், அல்லது இயலாமை வடிவங்களை, தாழ்வு மனப்பான்மையின் அடையாளமாகக் கருதினர். கி.மு 1552 ஆண்டளவில் மனநல குறைபாடு குறித்த முதல் பதிவு செய்யப்பட்ட குறிப்பைக் குறிக்கிறது, இது தெபஸின் (Thebes) தெரபியூடிக் பாப்பிரஸ் (Therapeutic Papyrus) எனப்படும் தெளிவற்ற ஆவணத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளது. எனினும், அறிகை அல்லது நுண்மதி  குறைபாடுள்ளவர்களை கிரேக்கர்கள் முட்டாள்கள் என்றே குறிப்பிட்டிருந்தனர். கி.மு. நான்காம் நூற்றாண்டில்  புதிய, பகுத்தறிவு விளக்கங்கள் இயற்பியல் உலகிற்கு வழங்கப்பட்டன. இதன்காரணமாக, போன்றவைகள் கடவுளின் புனிதமானவர்கள்  என்பதால்  வலிப்பு போன்றன என்பன ஏற்படுகின்றது என்ற கருத்தை  "மருத்துவத்தின் தந்தை" ஹிப்போகிரேட்ஸ் (460-357 பி. சி.) இந்த கருத்தை சவால் செய்தார், வலிப்புத்தாக்கங்கள் தெய்வீக தலையீட்டால் அல்ல, உடல் காரணங்களால் அல்லது நோயினால்  விளைகின்றன என்று கூறியிருந்தார். அரிஸ்டாட்டில் (கி.மு.384-322 )குழந்தைகளின் தசைகளின் சிதைவு மற்றும் மனிதர்களில் குறைபாடுள்ள வளர்ச்சியை பற்றியும் பகுப்பாய்வு செய்திருந்தார். ஆயினும் பண்டைய கிரேக்கத்தில் மற்றவர்களைப் போலவே அரிஸ்டாட்டிலும் நம்பினார் அதாவது  "சிதைந்த குழந்தைகளை வளர்ப்பதைத் தடுக்க" ஒரு சட்டம் இருக்க வேண்டும் என்றும் பரிந்துரைத்தார். அரிஸ்டாட்டில் தனது அரசியலில், "குழந்தைகளின் வெளிப்பாடு மற்றும் வளர்ப்பைப் பொறுத்தவரை, எந்தவொரு குறைபாடுஉடைய குழந்தையும் வாழக்கூடாது என்று ஒரு சட்டம் இருக்கட்டும்" என்று எழுதினார். உரோமில், குறைபாடுகள் உள்ள குழந்தைகள் கேவலமான பொருட்களாக கருதப்பட்டனர். பார்வையற்றோர், காது கேளாதோர் அல்லது மனநலம் குன்றிய குழந்தைகள் பகிரங்கமாக துன்புறுத்தப்பட்டனர் மற்றும் பெற்றோர்களால் டைபர் ஆற்றில் வீசப்பட்டதாக தெரிவிக்கப்பட்டது. குறைபாடுகளுடன் பிறந்த சில குழந்தைகள் பிச்சைக்காரர்களாக ஆக்குவதற்கு மேலும் சிதைக்கப்பட்டனர். குறைபாடுகள் உள்ள பிற குழந்தைகள் இறப்பதற்காக காடுகளில் விடப்பட்டனர், இராணுவ நகரமான ஸ்பார்டாவில், "குறைபாடுடன் கூடிய  மற்றும் நோய்வாய்ப்பட்ட" குழந்தைகளை கைவிடுவது சட்டப்பூர்வ தேவையாகக் கருதப்பட்டு இருந்தது. மேலும் இத்தகைய பிள்ளைகள் கேலிப் பொருட்களாக கருதப்பட்டு வந்தனர். இதன் காரணமாக புராதன, கிரேக்க மற்றும் உரோம காலப்பகுதிகள்,  விசேட தேவைகள் கொண்டவர்களை பொறுத்தவரை அழிப்பு சகாப்தம் (Era of Extermination) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

மத்திய காலம்:  விசேட தேவைகள் கொண்டவர்களை பொறுத்தவரை, இக்காலப்பகுதி Era of Ridicule அதாவது நகைப்புக்குரிய காலமாக கருதப்படுறது. இக்காலப்பகுதிகளிலும், மாற்று திறனாளிகள் அல்லது குறைபாடுகள் உள்ளவர்கள்  ஊழியர்கள் அல்லது முட்டாள்களாகக் கருதப்பட்டனர். சில சமயங்களில் கொல்லப்பட்டனர், மேலும் குறைபாடுகள் மற்றும் நடத்தைகளுக்காக கேலி செய்யப்பட்டனர். விசேட தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகள் idiot cage எனும் முட்டாள் கூடுகளில் அடைக்கப்பட்டு கேலி செய்யப்பட்டனர். அதேபோன்று இத்தகைய பிள்ளைகள் மற்றும் நபர்களை கப்பலில் ஏற்றி யாருமில்லாத தீவுகளில் கொண்டு விடப்பட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது. இது முட்டாள்களின் கப்பல் (ship of fools) என்று அழைக்கப்பட்டது.

மறுமலர்ச்சி காலம்: விசேட தேவைகள் கொண்டவர்களை பொறுத்தவரை இக்காலப்பகுதி தஞ்சத்தின் சகாப்தம் (Era of Asylum) எனக் கருதப்படுகிறது.  இந்த சகாப்தத்தில், விசேட தேவைகளை உடைய பிள்ளைகள்  தனிமைப்படுத்தப்பட்டனர், மற்றும் சமூகத்திலிருந்து ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டனர். எனினும் கத்தோலிக்க திருச்சபை குறைபாடுகள் உள்ளவர்களை நலன்புரி நிலையங்களில் (wards of state) பாரமரிக்க இக்காலப்பகுதியில் ஏற்றுக்கொள்கிறது குறிப்பிடத்தக்கது. நலன்புரி நிலையங்களில் விசேட தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகள் தனிமையில்மனிதாபிமான சிகிச்சை எனும் நோக்கில்  கவனிக்கப்படுகிறது. எனினும் இயலாமை உடைய பிள்ளைகள் என்றும் இயலாதவர்களே (Once disabled, always disabled) என்ற நம்பிக்கை தொடர்ந்தும் இக்ககாலப் பகுதில் நிலவியதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

கைத்தொழில் புரட்சிக் காலமும் அதன் பின்னரான கால்ப்பகுதிகளும் :  உலக வரலாற்றில் கி.பி.1760 – 1840 காலப்பகுதி கைத்தொழில் புரட்சி காலமாக கருதபடுகிறது. இதனை அறிவு சகாப்தம் (Era of Education) என்றும் அடையாளம் செய்வதுண்டு. இக்காலத்தில் பெருமளவு கல்வி, கல்வியறிவுள்ள சமூகம், நல்ல தொழிலாளர்கள் தேவை உள்ள காலமாக காணப்பட்டது  தொழில்கள் மிகவும் முக்கியம் பெற்ற காலம். இக்காலப்பகுதியில் விசேட தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகள் தொடர்பாக நல்ல பல மாற்றங்கள் ஆரம்பமாகின எனலாம். உதாரணமாக, இந்த காலப்பகுதியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட  பல்கலைக்கழக ஆய்வுகள் குறிப்பாக  போர்துகல்லில்  உள்ள ஜேக்கப் ரோட்ரிக்ஸ் பெரேரின் (1715-1780), "செவிப்புலனற்ற பேச முடியாதவர்களுக்கு" தசைகள் மூலம் தொடுதல் மற்றும் அதிர்வு மூலம் கேட்கவும் பேசவும் கற்றுக் கொடுக்கலாம் என சுட்டிக் காட்டியது. கி.பி. 1780 களில், வாலண்டைன் ஹாய் (Valentin Hauy) புடைப்பு அச்சு ஒன்றை உருவாக்கி, பார்வையற்றவர்களுக்கு படிக்க கற்றுக்கொடுக்க முடியும் என்று கூறினார். பார்வையற்ற மற்றும் காது கேளாதவர்களுக்கு கல்வி கற்பதற்கான இந்த வெற்றிகரமான முயற்சிகள் பிற குறைபாடுகள் உள்ளவர்களுக்கு கல்வி கற்பதில் ஆர்வத்தை ஊக்குவித்தன. இந்தவகையில்  ஜீன் மார்க் காஸ்பார்ட் இட்டார்ட் (Jean-Marc Itard 1774 -1838) மற்றும் அவரது மாணவரான எடுவர்ட் செகுயின் (Eduard Seguin 1812-1880) ஆகியோரின் பணிகளும் சிறப்பாக நோக்கத்தக்கது. ஜீன் மார்க் இட்டார்ட், ஒரு பிரெஞ்சு மருத்துவர் ஆவார், இட்டார்ட் காது கேளாதவர்களுடன் பணிபுரிந்ததற்காக புகழ்பெற்றவர், மேலும் மனநலம் குன்றிய குழந்தைகளின் கல்வியை முறையான முறையில் முயற்சித்த முதல் நபர்களில் ஒருவர். விக்டர், "அவேரோனின் காட்டுப் பையன்" (The wild boy of aveyron) என்ற ஒரு கொடூரமான குழந்தையுடன் அவர் பணியாற்றியதற்காக அவர் மிகவும் பிரபலமானவர்.  இட்டார்ட், இக்காட்டு சிறுவனுக்காக  ஒரு சிறப்புத் திட்டத்தை உருவாக்கினார், இது விசேட கல்வியின் முதல் முயற்சியாக கருதபடுகிறது. அவேரோனுக்கு  மொழியையும் பச்சாதாபத்தையும் கற்பிக்க முயன்றார், அவரது பணி முற்றிலும் வெற்றிகரமாக இல்லை என்றாலும், பேசும் மொழியியல் திறன்களின் வளர்ச்சியில் மொழியின் ஆரம்ப வெளிப்பாட்டின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றிய நமது அறிவை ஒரு வகையான தகவல்தொடர்பு வடிவத்தில் மேம்படுத்துவதில் இது பயனுள்ளதாக இருந்தது.  இதன் பின்னர், எடுவர்ட் செகுயின் (Eduard Seguin) எனும் இட்டார்ட் கீழ் மருத்துவம் மற்றும் அறுவை சிகிச்சை படித்த வைத்திய மாணவரின் பங்களிப்பும் மெச்சத்தக்கது. இவரது பங்களிப்புக்களின் காரணமாக குறைபாடுகள் துறையில் முதல் சிறந்த ஆசிரியராக Seguin கருதப்படுகிறார். இவர் இட்டார்டின் புலனுணர்வு (Sensory) பயிற்சி முறையை மேம்படுத்தினார். எடுவர்ட் செகுயின் (Eduard Seguin) Salpetriere asylum எனும்  புகலிடத்தில் “Idiots" க்காக பாடசாலையில்  இயக்குநராகப் பணியாற்றியபோது, மனநல குறைபாட்டிற்கு சிகிச்சையளிப்பதில் உடலியல் முறையின் (physiological method) சாத்தியமான நன்மைகளை செகுயின் கண்டறிந்தார் இதன்படி, நரம்பு மண்டலத்தின் பலவீனம் காரணமாக உளக் குறைபாடு ஏற்படுகிறது என்றும், தசை நார்  மற்றும் புலனுணர்வு  பயிற்சியின் மூலம் குணப்படுத்த முடியும் என்றும் அவர் நம்பினார். மரியா மொண்டோசூரியும் செகுயின் இன்  பங்களிப்பினால் செல்வாக்குக்கு உட்பட்டவர்கள் ஆகும். 

மீள் மறுமலர்ச்சி காலம் (The Reawakening 1950 -1980). விசேட கல்வி தேவைகள் கொண்டவர்கள் தொடர்பாக  பல புதிய மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. 1940 களின் பிற்பகுதியிலும் 1950 களின் முற்பகுதியிலும், மோசமான வாழ்க்கை நிலைமைகள் மற்றும் சமூக சேவைகளின் பற்றாக்குறை குறித்து விரக்தியும் கோபமும் கொண்ட பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளுக்காக விசேட  சேவைகளை ஒழுங்கமைக்கக்கோரி போராட தொடங்கினர். "The Retarded Can Be Helped.“"பின்னடைவுக்கு  உதவ முடியும்.“ பொருத்தது போதும் (enough is enough) என்ற கோசங்கள் எழும்பலாயின. பெற்றோர்களின் போராட்டங்கள் உள்நாட்டில் முதலில் தொடக்கி அது சர்வேதேச ரீதியாக வியாபிக்கவும் செய்தன. 1960 ஆம் ஆண்டில், மனநல ஊனமுற்றோருக்கான ஐரோப்பிய சங்கங்களின் சங்கம் European League of Societies for the Mentally Handicapped உருவாக்கப்பட்டது மற்றும் 1961 ஆம் ஆண்டில் Inter-national League of Societies for the Mentally Handicapped (lLSMP) உருவாக்கப்பட்டது.  அதிகரித்த விழிப்புணர்வு மற்றும் பெற்றோர்களின் தொடர்ச்சியான போராட்டங்கள் விசேட தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகள், நபர்கள் தொடர்பாக விசேட திட்டங்கள், சிறப்பு பாடசாலைகள் அமைக்க உதவின எனலாம். மேலும், இயலாமை உடையவர்களின் (ஊனமுற்றோரின்) உரிமைகள் தொடர்பான ஐக்கிய நாடுகளின் பொதுச் சபை பிரகடனம் 3447 (XXX) டிசம்பர் 9, 1975 இல் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.

அனைவருக்கும் கல்வி இயக்கம்: “அனைவருக்கும் கல்வி  பெறுவதற்கான உரிமை உண்டு. கல்வி ஆரம்ப மற்றும் இடைநிலை  கட்டங்களில் இலவசமாக வழங்கப்படல்  வேண்டும். ஆரம்பக்  கல்வியானது  கட்டாயமாக்கப்படல் வேண்டும் “ என்ற சர்வதேச மனித உரிமை பிரகடனத்தின் (1948) படி அனைவருக்கும் கல்வி பெறும் வாய்புகள் பற்றி பரவலாக நடவடிக்கைகள் பல மேற்கொள்ளப்பட்டன. குறிப்பாக அனைவருக்கும் கல்வி குறித்த உலக மாநாடு, தாய்லாந்தில் ஜொம்தியன் எனும் நகரில் 1990 மார்ச் 5 முதல் 9 வரை கூடியது.இதன்பயனாக 2000 ஆண்டளவில் சகருக்கும் கல்வி: அடிப்படை கற்றல் தேவைகளை அடைதல்  எனும் பிரகடனம் மேற்கொள்ளப்பட்டது. அதனை தொடர்ந்து ஜூன் 1994 இல் 92 அரசாங்கங்கள் மற்றும் 25 சர்வதேச அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகள் ஸ்பெயினின் சலமன்காவில் நடைபெற்ற விசேட தேவைகள் கல்வி குறித்த உலக மாநாட்டை நடத்தியிருந்தனர் . இது பொதுக்கல்வி முறைமையில் உள்ளடங்கல் கல்வி போதனையை நடைமுறைக்கு கொண்டுவர முயற்சித்தது. இதன்படி, சாதாரண பாடசாலைகளிலும் அனைத்து குழந்தைகளுக்கும் அவர்களின் உடல், அறிவுசார், சமூக, மனவெழுச்சி, மொழியியல் அல்லது பிற நிலைமைகளைப் பொருட்படுத்தாமல் கல்விக்காக இடமளிக்க வேண்டும் என்பதே இம்மகாநாட்டின் தீர்மானம் ஆகும். இத்தீர்மானம், உறுப்பு நாடுகளில் விசேட கல்வி தொடர்பாக பல புதிய நடைமுறைகளை கொண்டுவர உதவியது. பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, செனகல் நாட்டில்  டாக்கர் எனும் நகரில் இடம்பெற்ற  உலக கல்வி மன்ற மாநாடு  இந்த உறுதிப்பாட்டை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியதுடன், 2015 ஆம் ஆண்டில் அனைவருக்கும் கல்வி (EFA) இலக்குகளை ஏற்றுக்கொண்டது. இதில், அனைத்து சிறுவர் சிறுமிகளும் 2015 க்குள் ஆரம்ப பாடசாலைக் கல்வியை பெறுவதை உறுதிப்படுத்துதல், ஆரம்பக் கல்வியில் பாலின ஏற்றத்தாழ்வுகளை 2005 க்குள் முடிவுக்கு கொண்டுவரல்  மற்றும் அனைத்து மட்டங்களிலும் 2015 க்குள் பாலின ஏற்றத்தாழ்வுகளை நீக்குவதை உறுதி செய்தல் என்ற தீர்மானங்கள் முக்கியமனவை ஆகும். இந்த டாக்கர் மாநாட்டின் முடிவுகளை செயற்படுத்துவதற்காக டாக்கர் நடவடிக்கைளுக்கான மாதிரி சட்டகம் ஒன்றும் உருவாக்கப்பட்டு நடைமுறைக்கு கொண்டு வரப்பட்டது. இவ்வறிக்கையிலும், உள்ளடங்கல் கல்வி, விசேட கல்வி பற்றி விசேட கவனம் செல்லுததப்பட்டு இருந்தது. உலக கல்வி மன்ற மாநாடு  மீண்டும் 2015இல்  தென் கொரியாவின் இன்சியோன் நகரில் கூடி மீண்டும் அனைவருக்கும் கல்வி தொடர்பான முக்கிய தீர்மானம் மேற்கொள்ளப் பட்டு இருந்தது. நிலையான அபிவிருத்தி இலக்கை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான  நடவடிக்கை தொடர்பான  இன்சியோன் பிரகடனம் எனவும் இது இனங்காணப்படுகிறது. இதன் இலக்காக, 2030 ஆம் ஆண்டுக்குள் உள்ளடங்கலான, சமத்துவமான தரமான கல்வியை சகலருக்கும் உறுதி செய்வதும் வாழ்நாள் நீடித்த கற்றலை மேம்படுத்துவதும் ஆகும்.  (Ensure inclusive and equitable quality education and promote lifelong learning). இம்மாநாட்டின் பல தீர்மானங்களில் “கல்வியில் உள்ளடக்கல்  மற்றும் ஒப்புரவு  என்பது ஒரு நிலைமாறும்  கல்வி நிகழ்ச்சி நிரலின் மூலக்கல்லாகும், எனவே கல்வியை பெறுவதில் உள்ள அனைத்து வகையான விலக்குகள் மற்றும் ஓரங்கட்டப்படுதல், கல்வியை பெறுதல், கல்வியில் பங்கேற்பு மற்றும் கற்றல் பேறுகளில் காணப்படும்  சமத்துவமின்மைகள் மற்றும் ஏற்றத்தாழ்வுகளை நிவர்த்தி செய்ய நாங்கள் கடமைப்பட்டுள்ளோம்.  அனைவராலும் அடையும் வரை  எந்தவொரு கல்வி இலக்கையும் பூர்த்தி செய்யக்கூடாது. , மிகவும் பின்தங்கியவர்கள், குறிப்பாக இயலாமை உள்ளவர்கள் மீது அதிக கவனம் செலுத்தும் வகையில் கல்விக் கொள்கைகளில் தேவையான மாற்றங்களைச் செய்வதற்கு நாம் கடமைப்பட்டுள்ளோம்” என்ற உறுப்புரை விசேட கல்வி தொடர்பாக இன்றைய அரசுகளினதும், சமூகங்களினதும் கடமைப்பாட்டை சுட்டிக் காட்டுகின்றது.

முடிவுரை

விசேட கல்வி தொடர்பாக, இன்று நாம் அடைந்துள்ள சாதனைகள், வளர்ச்சி மற்றும் நடைமுறைகள் என்பன பல வரலாற்று காலகட்டங்களின் ஊடாக பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டது என்பது மேலே சுருக்கமாக எடுத்துக்காட்டி  உள்ள  விளக்கங்களில் இருந்து புரிந்து கொள்ளக் கூடியதாக இருக்கும். இன்று, விசேட கல்வி விரைவாக வளர்ந்து வரும் தொடர்பாக நவீன தொழினுட்பங்களின் பயன்பாட்டை நாம் ஒன்றிணைத்து வருவதானது, விசேட கல்வித் தேவைகள் மற்றும் இயலாமை உடைய பிள்ளைகளின் சிறந்த எதிர்காலம் தொடர்பாக நம்பிக்கை கொள்ள வைக்கிறது எனலாம்.   

இக்கட்டுரை கடல்: கல்வியியல்-உளவியல்-சமூகவியல் ஏடு இதழ் 24 (2020) இல் வெளிவந்த கட்டுரையாகும் 

ஆய்வு ஒழுக்கம்

ஆய்வு ஒழுக்கங்கள் (Research Ethics)

                                                           கலாநிதி.எப்.எம்.நவாஸ்தீன்,

                                                           கல்விப் பீடம், 

                                                           இலங்கை திறந்த பல்கலைக்கழகம் 

அறிமுகம் 

இன்றைய காலகட்டத்தில் ஆய்வில் ஈடுபாடு காட்டும் நபர்கள் அதிகரித்து வருகின்றனர். கால முக்கியத்துவம் பெறும் பிரச்சினை யொன்றுக்கு பொருத்தமான தீர்வுகளை கண்டறியும் பொருட்டு பொருத்தமான, ஏற்றுகொள்ளப்பட்ட முறைகளில் தரவுகள், தகவல்களை திரட்டி, பகுப்பாய்வுக்குட்படுத்துவதன் ஊடாக பிரச்சினைக்கான தீர்வுகள், அதற்க்கான வழிமுறைகளை கண்டறியும் ஒரு செயலொழுங்கினை ஆய்வு அல்லது ஆய்வு செயன்முறை என்று கூறுகிறோம். இவ்வாய்வு செயன்முறையின் போது ஆய்வாளர் கவனத்திற் கொள்ள வேண்டிய விடயங்கள் அநேகமுள்ளன. அவற்றில் ஒன்றே Research Ethics எனும் ஆய்வு ஒழுக்கங்கள் ஆகும். ஆய்வுகளில் ஈடுபாடு காட்டி வரும் இளம் ஆய்வாளர்களை கருத்திற்கொண்டு இக்கட்டுரையில் ஆய்வு ஒழுக்கம் பற்றிய அடிப்படை விடயங்கள் எடுத்து நோக்கப்படுகின்றன.

ஆய்வு ஒழுக்கம்  என்றால் என்ன?

Ethics எனும் ஆங்கிலப் பதமானது, நன்னெறி, நெறிமுறை, ஒழுக்கவியல் எனும் பதங்கள் கொண்டு பொருள் கொள்ளப்படுகிறது. அதாவது ஒரு காரியத்தை மேற்கொள்ளும்போது பின்பற்றி ஒழுக வேண்டிய தார்மீக விடயங்களை இது குறித்து நிற்கிறது. இந்த பின்னணியில் Research Ethics எனும் ஆய்வு நெறிமுறை அல்லது ஒழுக்கம் பற்றி விளங்கிக் கொள்ளலாம்.  ஆய்வினை மேற்கொள்ளும் போது, அதன் ஒவ்வொரு படிநிலைகளிலும் பின்பற்றி ஒழுக வேண்டிய தார்மீக விடயங்களே ஆய்வு ஒழுக்கம் என இலகுவாக வரைவிலக்கணம் செய்து கொள்ளமுடிகிறது. ஆய்வின் ஒவ்வொரு நிலைகளிலும் எவற்றை  செய்ய வேண்டும், எவற்றை  செய்யக் கூடாது என்பதை விளங்கி அதன்படி நடப்பதே ஆய்வு ஒழுக்கம் எனலாம். எனவே ஆய்வினை  பொறுப்பான முறையில்  மேற்கொள்வதற்கான  வழிகாட்டுதல்களை இந்த ஆய்வு ஒழுக்கவியல்  வழங்குகிறது என்று கூட கூற முடியும் . இதன் மூலம் ஆய்வினில் ஓர் உயர் ஒழுக்க(நன்னெறி) நியமம் ஒன்று கட்டியெழுப்பப்படுகிறது. ஆய்வு ஒன்றினை நேர்மையாக மேற்கொள்வதற்க்கான வழிகாட்டுதல்களையும் இவ்வாய்வு ஒழுக்கம் வழங்குகிறது என்றால் அது மிகை இல்லை.

ஆய்வு ஒழுக்கமென்பதை மேலும் விரிவாக விளங்கிக் கொள்ளும் பொருட்டு பின்வரும் சம்பவங்களை சற்று கவனியுங்கள்:

உங்கள் சிந்தனைக்கு...

சம்பவம்-1

•   கல்வி முதுமாணி கற்கும் மாணவர் தனது ஆய்வு அறிக்கைக்கான  தரவு பகுப்பாய்வினை அறிக்கையிடும் போது தனது  ஆய்வுக் குறிக்கோள்களுக்கு /கருதுகோள்களுக்கு பாதகமான பகுப்பாய்வு முடிவுகளின் சில பகுதிகளை  நீக்கி விடுகிறார்.

சம்பவம்-2

• கல்வி முதுமாணி கற்கும் மாணவர் குழு ஒன்று, கல்வி உளவியல் பாடத்திற்கு தாம் குழுவாக மேற்கொண்ட சிறு அளவிலான ஆய்வு சிறந்த பெறுபேறுகளை பெற்று தந்தமையினால் தன்னார்வமுற்று அதனை ஆய்வு சஞ்சிகையில் பிரசுரிக்க முடிவு செய்தனர். எனவே ஒரே கட்டுரையினை ஒரே தடவையில் இரு ஆய்வு சஞ்சிகைகளுக்கு அனுப்பி வைத்தனர். 

சம்பவம்-3

• கல்வி முதுமாணி கற்கும் மாணவர், கல்வி ஆய்வு முறைகள் எனும் பாடத்தில் மூன்றாவது ஒப்படையாக ஆய்வு முன்மொழிவுகளை தயாரித்து முன்வைத்திருந்தனர். இதே முன்மொழிவுகளை தமது இரண்டாம் வருட அல்லது முதுதத்துவமாணிக்கான ஆய்வு செய்வதற்காக  சமர்ப்பிக்க முடியும். ஆய்வு முன்மொழிவு செய்தபோது சபீர் எனும் மாணவனின் ஆய்வு முன்மொழிவு அதிக பாராட்டுதல்களையும் சிறந்த பெறுபேறினையும்  பெற்றிருந்தது. சபீர் தனது முதுதத்துவமாணிக்கான விண்ணப்பம் செய்த போது தனது சக வகுப்பு நண்பன் கபீர் ஏற்கனவே சபீரின் ஆய்வு முன்மொழிவை தன்னுடையதாக சமர்ப்பித்து அனுமதி பெற்று இருப்பது தெரிய  வந்தது

சம்பவம்-4

• தென்னாட்டு பாடசாலை அதிபர் ஒருவர் கல்வி முதுதத்துவமாணி கற்க விருப்பம் கொண்டு  விண்ணப்பிக்க தயாரானார். அதற்காக, ஆய்வு முன்மொழிவினை  எழுதுவது அவருக்கு சிரமமாக இருந்தது. இதன்போது தனது பாடசாலை ஆசிரியர் ஒருவர் வேறு ஒரு பல்கலைக்கழகத்தில் முதுமாணி பட்டப்படிப்பு படிப்பது நினைவுக்கு வந்தது. அவ்வாசிரியரை அழைத்த அதிபர், ஆசிரியரின் ஆய்வுக் கட்டுரைகளின் அத்தியாயங்களை சற்று பார்த்து தருவதாக வாங்கி கொண்டார். ஆசிரியரின் ஆய்வு கட்டுரையில் உள்ள விடயங்களை நகலாக்கம் செய்து தனது முதுத்துவமாணி ஆய்வு முன்மொழிவினை தயாரித்துக் கொண்டார்.

சம்பவம்-5

• தேசிய கல்வி ஆராய்ச்சி நிறுவகம் ஆய்வு மானியம் வழங்குவதற்கான விண்ணப்பங்களை கோரியிருந்தது. இதற்கான ஆய்வு முன் மொழிவு தயாரிக்கும் போது ராணி தனது தோழி வாணியினையும் துணைக்கு அழைத்து அவரது  சிறந்த கருத்துக்கள், வழிகாட்டல்களை பெற்று ஆய்வு முன்மொழிவினை தயாரித்து இருந்தாள். எனினும் ஆய்வு மானியத்துக்கான விண்ணப்பத்துடன் அனுப்பப்பட்ட ஆய்வு முன்மொழிவில் ராணியின் பெயர் உள்ளடக்கப்பட்டு இருக்கவில்லை.

சம்பவம்-6

• கல்வி அமைச்சுக்க்காக  ஆய்வு ஒன்றை செய்வதில், குமார், கிசோர்,சுதன், மதன் ஆகிய  நான்கு நண்பர்கள் ஈடுபட முன்வந்தனர். எனினும் மதன் விடுமுறையில் நீண்ட காலம் வெளியூர் சென்றிருந்த காரணத்தினால் அவரால் ஆய்வுக்காக எந்த பங்களிப்புகளையும் செய்ய முடியவில்லை. எனினும், இறுதி ஆய்வு அறிக்கையில் மதனின்  பெயர் இடம்பெற்று இருந்தது.

சம்பவம்-7

• கல்வி ஆய்வொன்றில் ஈடுபட்டு இருந்த மாணவர்கள் குழு, வகுப்பறை ஆசிரியர்களின் கற்பித்தல் தொடர்பாக தரவுகளை திரட்ட கருதியது. பாடசாலைகளுக்கு சென்ற அம்மாணவர் குழு, ஆசிரியர்களுக்கு அறிவிக்காமலே தரவுகளை திரட்டி இருந்தது.

சம்பவம்-8

• வகுப்பறையில் ஆசிரியர்களின் மனவெழுச்சி கோலங்கள் தொடர்பாக ஆசிரியர்களின் அனுமதியுடன், தரவுகளை திரட்டி இருந்த ஆய்வு மாணவர் குழு, அத்தரவுகளை வேறு ஒரு குழுவின் ஆய்வுக்காகவும் வழங்கி இருந்தனர்.

சம்பவம் 9

• ஆய்வறிக்கை ஒன்றை எழுதிக் கொண்டிருந்த ஆய்வாளர், ஆய்வின் பல பகுதிகளில் பிறர எழுதிய கட்டுரைகளில் இருந்து பெற்ற விடயங்களை தனது சொந்த கருத்துக்கள் போல எழுதி இருந்தார்.

மேற்கண்ட சம்பவங்களை நோக்கும் உங்களுக்கு இச் சம்பவங்களில் வரும் நிகழ்வுகளை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாதிருக்கும். இப்படி செய்திருக்க கூடாது என உங்கள் மனதில் எண்ணுவதை புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. மேற்கண்ட சம்பவங்கள் ஒழுக்க நெறிமுறைகளுக்கு அப்பால்பட்டது என நீங்கள் இப்போது விளங்கி கொண்டிருப்பீர்கள். இச் சம்பங்களின் அடிப்படையில் ஆய்வு ஒழுக்கம் என்பதை நாம் பின்வருமாறு வரையறுத்துக் கொள்ள முடியும்:

ஆய்வினைத்  திட்டமிடுதல், மேற்கொள்ளல்  மற்றும் பிரசுரித்தல்  ஆகியவற்றுக்கு அடிப்படை ஒழுக்க நெறிமுறைகளைப் பிரயோகிக்கும் செயன்முறை ஆய்வு ஒழுக்கம் எனப்படுகிறது. (Research ethic involves the application of fundamental ethical principles to planning, conducting & publishing of a research)   

ஆய்வு ஒழுக்கம்  ஏன் அவசியமாகின்றது?

ஆய்வில் ஈடுபடும் எமக்கு இக்கேள்வி அடிக்கடி எழக்கூடும். ஆய்வில் பல்வறு நபர்கள் பங்குகொள்வார்கள். அது தனிநபர்களாக இருக்கலாம் அல்லது சமூகங்களாக இருக்கலாம். இவர்களிடம் இருந்து பெறுகின்ற தரவுகள், தகவல்களை பாதுகாக்க வேண்டிய தேவை ஆய்வாளர்களுக்கு உண்டு. இவற்றை, பாதுகாப்பதன் ஊடாக ஆய்வாளரும் தன்னையும் தனது ஆய்வினையும் பாதுகாத்து கொள்ள கூடியதாகவும் இருக்கும். அதேபோன்று, ஆய்வின் மூலம் பெறப்படும் அறிவின் துல்லியத் தன்மையினை உறுதி செய்து கொள்ளவும் ஆய்வு ஒழுக்கம் எமக்கு உதவுகின்றது. மேலும். ஆய்வுச் செயன்முறையில் பல்வேறு புலமைசார் சொத்துக்களை நாம் பயன்படுத்த வேண்டிய சந்தர்பங்கள் அதிகம் ஆகும். அத்தகைய சூழமைவில், புலமைசார் சொத்துக்களை பாதுகாப்பதற்க்கான வழிமுறைகளையும் இவ்வாய்வு ஒழுக்கம் எமக்கு கருத்து தருகிறது.

ஆய்வு ஒழுக்கத்தின் பிரதான அடிப்படைகள்

ஆய்வு ஒழுக்கத்தில் ஆய்வாளர் பின்வரும் அடிப்படை அம்சங்களை கடைபிடிப்பவராக இருக்க வேண்டும்:

1.    Honesty-         நேர்மை

2.    Objectivity-     புறவயத்தன்மை

3.    Integrity:         நாணயம்

4.    Carefulness-    கவனம் / அக்கறையுடன் செயல்படல்

5.    Openness-      திறந்ததன்மை

6.    Respect for Intellectual Property   புலமைசார்சொத்துக்கான மரியாதை

7.    Confidentiality- இரகசியத்தன்மை

8.    Responsible Publication- பொறுப்பான முறையில் பிரசுரித்தல்

9.    Responsible Mentoring- பொறுப்பான வழிநடத்தல்

10.  Respect for Colleagues- சக பணியாளரை மதித்தல்

11.  Social Responsibility- சமூக பொறுப்புணர்வு

12.  Non-Discrimination- பாகுபாடு காட்டாதிருத்தல்

13.  Competence- தேர்ச்சி

14.  Legality- சட்டபூர்வத்தன்மை

15.  Animal Care- விலங்கு பராமரிப்பு

16.  Human Subjects Protection- மனித விடய பாதுகாப்பு

1.  நேர்மை (Honest): தரவு, பெறுபேறுகள், ஆய்வு முறைகள் மற்றும் ஆய்வு செயன்முறைகள்  மற்றும் பிரசுர  நிலைமையினை பற்றி  நேர்மையாக அறிக்கையிடுதல் வேண்டும். தரவுகளை இட்டுக்கட்டுதல், பொய்யுரைத்தல்  அல்லது தவறாக சித்தரித்தல் என்பன அறவே கூடாது
2. புறவயத்தன்மை (Objectivity): பரிசோதனை வடிவம், தரவு பகுப்பாய்வு, தரவு வியாக்கியானம், சக மதிப்பாய்வு, தனிப்பட்ட  முடிவுகள், மானியதுக்காக  எழுதுதல், நிபுணர் சாட்சியம் மற்றும் ஆராய்ச்சியின் பிற அம்சங்களில் பக்கச்சார்புகளைத் தவிர்க்க முயற்சி செய்யுங்கள்
3. நாணயம் (Integrity): ஆய்வு செயன்முறைகளில் நீங்கள் மேற்கொள்ளும் உங்கள் வாக்குறுதிகள் மற்றும் ஒப்பந்தங்களை பேணுங்கள்; நேர்மையுடன் செயல்படுங்கள்; ஆய்வு தொடர்பான உங்கள் சிந்தனை மற்றும் நடவடிக்கைகளில் நிலைத்தன்மையினை பேணுங்கள் .
4. அக்கறையுடன் செயற்படல் (Carefulness): ஆய்வுகளை மேற்கொள்கையில் கவனக்குறைவான பிழைகள் மற்றும் அலட்சியம் ஆகியவற்றைத் தவிர்க்கவும்; உங்கள் சொந்த வேலையையும் உங்கள் சகாக்களின் பணியையும் கவனமாகவும் விமர்சன ரீதியாகவும் ஆராயுங்கள். ஆராய்ச்சி நடவடிக்கைகள் ஒவ்வொன்றையும் பதிந்து வைத்து கொள்ளுங்கள்  சிறந்த  பதிவுகளை வைத்திருங்கள்.
5. திறந்ததன்மை (Openness) : ஆய்வுடன் தொடர்பான தரவு, தரவு பகுப்பாய்வு முடிவுகள், யோசனைகள், ஆய்வு கருவிகள், ஆய்வு வளங்களை பற்றி பிறருடன் கலந்துரையாடுங்கள்.  அதன்போது கிடைக்கும்  விமர்சனங்களையும்  புதிய யோசனைகளையும் எப்போதும் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்.
6. புலமைசார் சொத்துக்களை மதித்தல் (Respect for Intellectual Property): காப்புரிமை (patents), பதிப்புரிமை (copyrights) மற்றும் பிற புலமைசார் சொத்துக்களை மதிக்ககற்றுக் கொள்ளுங்கள் . வெளியிடப்படாத தரவு,ஆய்வு  முறைகள் அல்லது ஆய்வு முடிவுகளை அவற்றை மேற்கொண்ட நபர்/நபர்களின் அனுமதியின்றி பயன்படுத்த வேண்டாம். உரிய முறையில் உரியவர்களை மேற்கோள்  காட்ட வேண்டிய இடத்தில் மேற்கோள் காட்டவும். ஒருபோதும் இலக்கிய திருட்டில் ஈடுபட  வேண்டாம்.
7. நம்பகத்தன்மை/இரகசியம்பேணல் (Confidentiality): ஆய்வில் ஈடுபடும் போது தரவுகளை பெற்றுக்கொண்டவர்களின் தகவல்களை அல்லது பதிவுகளை இரகசியமாக பாதுகாக்கவும்
8. பொறுப்பான வெளியீடு (Responsible Publication): ஆய்வின் இறுதி நோக்கம் அவற்றை பிரசுரிப்பதே ஆகும். இதன்போது, உங்கள் சொந்த வாண்மை  வாழ்க்கையை மட்டும் முன்னேற்றுவதை கருத்தில் கொள்ளாமல் , ஆராய்ச்சி மற்றும் அறிவினை  முன்னேற்றுவதற்காகவும் ஆய்வுகளை பிரசுரிக்குக. தேவையற்ற  மற்றும் நகல் வெளியீட்டைத் தவிர்க்கவும்.
9. பொறுப்பான வழிகாட்டல்கலை செய்தல் (Responsible Mentoring): ஆய்வி ஈடுபாடு காடும் உங்களிடம் ஆய்வு முறைகளை பயிலுவதற்காக பலர் முன்வரலாம். இதன்போது, உங்களிடம் பயிலுவோருக்கு ஆய்வு தொடர்பாகதேவையான அறிவூட்டல்கள் , வழிகாட்டுதல் மற்றும் ஆலோசனைகளை வழங்க உதவுங்கள். அதன் போது அவர்களின் நலனை ஊக்குவிக்கவும், அவர்கள் தாமாகவே  தீர்மானம் மேற்கொள்வதை  அனுமதிக்கவும்.
10. சக பணியாளரை மதித்தல் (Respect for Colleagues): ஆய்வுச் செயன்முறையில் சில நேரங்களில், எம்முடன் இணைந்து பலர் செயலாற்ற முன்வந்திருப்பர். அவர்களை நீதமான முறையில் மதிக்கவும், கருத்து வேறுபாடுகளை மதிக்கவும்  கற்றுக் கொள்ளுங்கள்
11. சமூக பொறுப்புணர்வு (Social Responsibility): ஆராய்ச்சி, பொதுக் கல்வி மற்றும் ஆலோசனை வழங்கல் ஆகியவற்றின் மூலம் சமூக நன்மைகளை ஊக்குவிக்கவும் சமூக தீங்குகளைத் தடுக்கவும் குறைக்கவும் பாடுபடுங்கள்.
12. பாகுபாடு கட்டாதிருத்தல் Non-Discrimination: ஆய்வு செயன்முறையின் போது , ஆய்வாளர்கள் தமது விருப்பு வெறுப்புகளை ஒதுக்கி, நடுநிலையில் நடந்து கொள்ளல் வேண்டும். ஆய்வின் போது, ஆய்வு செயன்முறைகளில் ஈடுபடும் பல்வேறு நபர்களை பாகுபாடு காட்டாது நடுநிலைமையில் நடந்து கொள்ளல் வேண்டும்.
13. திறன்/ தேர்ச்சி (Competence): ஆய்வுகளை மேற்கொள்வதன் ஊடாக உங்கள் வாண்மைத் தேர்ச்சிகளை விருத்தி செய்து கொள்வதுடன் வாழ்நாள் முழுவதும் கல்வி மற்றும் கற்றல் மூலம் உங்களை விருத்தி செய்து கொள்ளவும்
14. சட்டபூர்வத்தன்மை (Legality).ஆய்வினை மேற்கொள்கையில், அது தொடர்புடைய சட்டங்கள் மற்றும் நிறுவன மற்றும் அரசாங்க கொள்கைகளை அறிந்து அவற்றுக்கு ஏற்ப ஆய்வுகளை மேற்கொள்ளல் வேண்டும்.
15. விலங்கு பராமரிப்பு (Animal Care): ஆய்வுகளில் விலங்குகளை பயன்படுத்தும்போது அவற்றுக்கு ஊறு விளைவிக்காமல் அவற்றை சரியாக பராமரித்தல் வேண்டும். தேவையற்ற அல்லது மோசமாக வடிவமைக்கப்பட்ட விலங்கு பரிசோதனைகளை நடத்துதல் அறவே கூடாது.
16. மனித விடய பாதுகாப்பு (Human Subjects Protection): மனிதர்களை உட்படுத்தி ஆராய்ச்சி மேற்கொள்ளும் போது,அவர்களது  தீங்குகளையும் அபாயங்களையும் குறைத்து நன்மைகளை அதிகரிக்கவும், அவர்களது கெளரவம், தனியுரிமை மற்றும் சுயாட்சியை மதிக்க கூடிய வகையில் ஆய்வு செயலொழுங்குகள் அமைதல் வேண்டும்.

பொதுவாக ஆய்வு ஒன்றை மேற்கொள்ளும் போது மேற்கண்ட ஆய்வு ஒழுக்க விடயங்களை ஆய்வாளர் மேற்கொள்வதை உறுதி செய்யும் பொருட்டு ஆய்வு நிறுவனங்களில், பல்கலைக்கழகங்களில் ஆய்வு ஒழுக்க சபைகள் நிறுவப்பட்டு இருக்கும். ஆய்வினை மேற்கொள்ள முன்னர், இவ்வாய்வு ஒழுக்க சபைகளில் அனுமதி பெறுவது முக்கியமாக உள்ளது.

ஆய்வு தவறான நடத்தைகள்/முறைகேடுகள்

ஆய்வுகளை மேற்கொள்ளும் போது பின்வரும் முறைகேடுகள் இடம்பெறுகின்றன:

•       புனைதல் (Fabrication) : ஆய்வு செயன்முறையில் ஆய்வு குறிக்கோள்களை அடையும் பொருட்டு அதற்கேற்ற  தரவு அல்லது ஆய்வு முடிவுகளை உருவாக்குதல் மற்றும் அவற்றைப் பதிவுசெய்தல் அல்லது அறிக்கையிடல் புனைதல் எனப்படும். இவை கண்டிப்பாக தவிர்க்கப்படல் வேண்டும்.

•       பொய்மைப்படுத்தல் (Falsification) ஆய்வினை மேற்கொள்ளும் தருவாயில் ஆய்வு கருவிகளை தவறான முறையில் பயன்படுத்துவது, அல்லது தரவு அல்லது முடிவுகளை மாற்றி அமைப்பது  அல்லது தவிர்ப்பது போன்றன பொய்மைப்படுத்தல் எனப்படும்  இதுவும், கண்டிப்பாக தவிர்க்கப்படல் வேண்டும்.

•       நகலாக்கம்/கருத்து திருட்டு (Plagiarism)  - மற்றொரு புலமையாளரின்  யோசனைகள், ஆய்வு செயல்முறைகள், ஆய்வு முடிவுகள் அல்லது கட்டுரை வாசகங்கள்  பொருத்தமான முறையில் மேற்கோள் காட்டாமல் தனது சொந்த ஆய்வு விடயம் போல் கையகப்படுத்துதல். இதுவும் ஆய்வுகளில்  ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதில்லை.

முடிவுரை

ஆய்வுகளில் ஈடுபடும் நாம், ஆய்வுகளினை நேர்மையான முறையில் மேற்கொள்ள வேண்டும். இதற்கான வழிகாட்டுதல்களை ஆய்வு ஒழுக்கம் எமக்கு கற்று தருகிறது. எனவே, ஆய்வு செயன்முறையில் உள்ள திட்டமிடல், தரவுகளை சேகரித்தல், பகுப்பாய்வு மற்றும் வியாக்கியானம் செய்தல், அவற்றி அறிக்கையிடல் ஆகிய பல்வேறு கட்டங்களில் பின்பற்றவேண்டிய நடைமுறைகளை சரிவர ஒழுகி ஆய்வினை மேற்கொள்ளுதல் முக்கியமாகும்.

உசாத்துணை

இக்கட்டுரையில் உள்ள அநேக விடயங்கள் பின்வரும் இணையதள கட்டுரையினை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டதாகும்

Research methods: https://libguides.library.cityu.edu.hk/researchmethods

நூல் அறிமுகம்: உசாத்துணையிடல் பாணிகள்

நூல் அறிமுகம்: உசாத்துணையிடல் பாணிகள்

திரு. வீ.தியாகராஜா

கல்வி இணைப்பாளர்/சிரேஷ்ட ஆலோசகர்

சமூக விஞ்ஞானங்கள் துறை

இலங்கை திறந்த பலகலைக்கழகம்

நூலின் பெயர்: உசாத்துணையிடல் பாணிகள்

நூலாசிரியர்கள்: கலாநிதி. எப்.எம்.நவாஸ்தீன்  மற்றும் எம்.யூ.எம்.ஸபீர்

நூல் வெளியீடு: ஜீவநதி பதிப்பகம்

பக்கங்கள்: 60

படைப்பாளிகள் எல்லோரும் அரிஸ்ரோட்டிஸாகவோ அல்லது பிளேற்ரோவாகவோ இருக்க முடியாது. படைப்பாளிகளது சிந்தனையாக்கம் மற்றும் அறிவுக் கருவூலங்கள் என்பது அவர்களது அறிவு, பெற்ற பயிற்சி மற்றும் அனுபவங்களை கொண்டமைந்தாலும் தற்காலத்தில் கல்விசார் ஆக்கங்களை உருவாக்கும்போது ஆய்வாளன் அல்லது எழுத்தாளர் தாம் கூற வருகின்ற கருத்துக்களுக்கு வலு சேர்க்கும் வகையில் பிற ஆய்வாளர்களது அல்லது படைப்பாளிகளது கருத்துக்களை தமது கட்டுரையில் சேர்க்க வேண்டியவர்களாக உள்ளனர். இதற்காக பல்வேறுபட்ட நூல்கள், சஞ்சிகைகள், பத்திரிகைகள் என்பது மட்டுமல்லாமல் இன்று இலத்திரனியல் சாதனங்களுக்கூடாக பரிமாற்றப்படும் கருத்துக்களையும் இணைத்துக்கொள்ளுகின்றனர். இவற்றை தமது ஆக்கங்களில் உள்ளடக்குவதற்காக விஞ்ஞான ரீதியான அங்கீகரிக்கப்பட்ட முறைகள் சர்வதேச ரீதியாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இவற்றை கட்டுரையாளர்கள் முறையாக தெரிந்து வைத்திருத்தல் வேண்டும்.

கட்டுரைகளை அல்லது ஆய்வறிக்கைகளை பூரணப்படுத்தும் போது எத்தரத்தில் ஆய்வு உள்ளது என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளவும். படைப்புக்களில் உள்ள சிந்தனைகள் எங்கிருந்து பெறப்பட்டது என்பதையும் எழுத்தாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுவது சிறப்பானதாகும். தவறாக மற்றவர்களது கருத்துக்களை அனுமதி பெறாமல் பயன்படுத்துவது கருத்தை அல்லது சிந்தனையை திருடுவதாகவே கொள்ளப்படும். ஒருவரது கருத்தை மற்றவர் திருடுவது ஒரு கடுமையான கல்விசார் கெட்ட நடத்தையாகவே கொள்ளப்படும். அது மட்டுமல்லாமல் இது தண்டணைக்குரிய குற்றமுமாகும். இத்தவறானது மற்றவரது கருத்துக்களை தமது கட்டுரையாக்கத்தில் எவ்வாறு பயன்படுத்துவது அல்லது உள்ளாக்குவது என்பது தெரியாமலே பல ஆய்வாளர்கள் தவறுவிடுகின்றனர்.

எனவே ஆய்வாளர்களை நெறிப்படுத்தும் நோக்கம் கருதி இலங்கை திறந்த பல்கலைக்கழக சிரேஷ;ட விரிவுரையாளரான  கலாநிதி. ப.மு.நவாஸ்தீன் மற்றும் திரு. எம்.யூ.எம். ஸபீர் ஆகியோர் எழுதிய 'உசாத்துணையிடல் பாணிகள்' எனும் நூல் மிகச் சிறப்புமிக்கதாகும். தமிழ்மொழி மூலம் பயிலும் அனைத்து ஆய்வாளருக்கும் இந்நூல் பெரிதும் உறுதுணையாக இருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

இந்நூலில் மேற்கோள்கள் காட்டல் உசாத்துணையிடல் பாணிகள், இதற்கு உதவும் நவீன தொழிநுட்பம், உசாத்துணை நூல் பட்டியல் தயாரித்தல் போன்ற பல விடயங்கள் மிகத் துல்லியமாக எழுதப்பட்டுள்ளது. மேலும் சர்வதேச ரீதியாக சமூக விஞ்ஞான துறைசார்ந்த பாடங்கள் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படும் அமெரிக்க உளவியல் சங்கத்தினால் (APA) அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட உசாத்துணையிடல் பாணி 6ம் பதிப்பினை அடிபப்டையாகக் கொண்டு இந்நூல் விளக்கம் தருவது மேலும் சிறப்புமிக்கதாகும்.

இந்நூல் இரண்டு பகுதிகளைக் கொண்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. முதற் பகுதியில் உசாத்துணையிடலில் உள்ள சில அடிப்படை விடயங்களை விளக்குவதாக உள்ளது இதில் மேற்கோள் காட்டல், உசாத்துணை மற்றும் நூல் விபரப்பட்டியல், குறிப்புரை நூல் விபரப்பட்டியல், குறிப்புரை நூல் விபரப்பட்டியல் வகைகள், உசாத்துணையிடல் பாணிகள், எந்த உசாத்துணை முறைiயினைப் பயன்படுத்துதல், உசாத்துணை பாணிகளும், நவீன தொழில்நுட்பமும் போன்ற தலைப்புகளின் கீழ் விளக்கம் கூறப்பட்டுள்ளது.

இரண்டாவது பகுதியில் APA உசாத்தணையிடல் பாணியில் பல்வேறுபட்ட மூலாதாரங்களை கட்டுரைப்பந்திகளில் எவ்வாறு மேற்கோள்காட்டுவது, உசாத்துணைநூல் பட்டியலில் இடுவது போன்ற விடயங்கள் பல உதாரணங்களுடன் விளக்கப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்நூலில் பயன்படுத்தப்பட்ட உதாரணங்கள் மூலமாக கல்வியலில் பிரபல்ய எழுத்தாளர்களின் நூல்களைக் கூட அறிந்து கொள்ளக்கூடியதாக இருப்பது மேலும் இந்நூலுக்கு வலுசேர்ப்பதாக உள்ளது. அத்துடன் தமிழ்மொழி மூலமாக மட்டுமல்லாமல் அதற்கு சரிநிகராக ஆங்கில மொழி மூலமான உதாரணங்கள் பயன்படுத்தப்பட்ட விதம் இப்புத்தகத்தின் மீது நம்பகத்தன்மையை வாசிப்போர் மத்தியில் உருவாகுவதற்கு காரணமாக அமைந்துள்ளது.

APA முறையினை விளக்கும் ஆங்கில மொழி மூலமான நூலை வாசிப்பதை விட தமிழ்மொழி மூலமான மாணவர்கள் இந்நூலை வாசிக்கும் போது அதற்கு சரிநிகராக தமிழ் மொழியில் மிக அழகாக விளக்கப்பட்டுள்ளது சிறப்புமிக்கதாகும்.

இந்நூல் உருவாகுவதற்கு காரணமாக இருந்த ஒரு விடயம் எழுத்தாளரால் விளக்கப்பட்டுள்ளமை சிறப்பானதாகும். 'ஆய்வு மாணவர்கள் தமது ஆய்வுக் கட்டுரைகளை எழுதும் போது மிகவும் சிரமப்படும் ஒரு விடயமாக இந்த உசாத்துணையிடல் பகுதி அமைந்துள்ளதை பல்கலைக்கழக ஆய்வு மாணவர்களுடன் கடந்த சில வருடங்களாக பழகியதில் அவதானிக்கக்கூடியதாக இருந்தது' என்பதன் மூலம் தனது யதார்த்த அனுபவங்களினூடாக இப்புத்தகம் வெளிவந்தமை பாராட்டுக்குரியதாகும்.

இந்நூலுக்கு அணிந்துரை வழங்க யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழக சிரேஷ;ட விரிவுரையாளர் கலாநிதி த.கலாமணி தனது அணிந்துரையில் குறிப்பிட்ட விடயத்தையும் சுட்டிக்காட்டுவது பொருத்தமானதாக இருக்கும். அவர் 'இந்நூல் ஆய்வு மாணவர்களுக்கு மட்டுமன்றி ஆய்வாளருக்கும் பயன்தரக்கூடிய வகையில் உதாரணங்களைத் தந்து சுருக்கமான மொழியில் எளிய நடையில் எழுதியிருப்பது மகிழ்ச்சிக்குரியதாகும்' என சுட்டிக்காட்டியள்ளார். இதன்மூலம் உயர் கல்வியை பயிலும் மாணவர்கள் மட்டுமன்றி பல்கலைக்கழக ஆய்வாளர்களுக்கும் பயனுடையது என்பது தெரிய வருகின்றது.

எனவே உள்ளடக்கம் உதாரணங்கள், மொழி பயன்பாடு, மொழி நடை என்பன மிகச் சிறப்பாக கையாளப்பட்டுள்ளமை ஆய்வாளர்கள் யாவரும் வாசிக்க வேண்டிய நூலாக உள்ளது. இந்நூலின் நவீன வடிவத்தினை மைக்ரோசொப்ரில் (ஆiஉசழளழகவ) எவ்வாறு பயன்படுத்தலாம் என இந்ந}ல் எழுத்தாளர் எடுத்துக்கூறியிருப்பின் மேலும் இந்நூல் சிறப்பு பெறும் என்பது எனது கருத்தாகும்.

                                                                                                                                   திரு. வீ.தியாகராஜா

இலக்கிய மீளாய்வு-காணொளி தொடர்

இலக்கிய மீளாய்வு

இலக்கிய மீளாய்வு தொடர்பான பல்வேறு முக்கிய விடயங்களையும் தொகுத்து ஆய்வு மாணவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளும் நோக்கில் எனது Youtube பக்கத்தில் இலக்கிய மீளாய்வு-காணொளி தொடர் ஒன்றை வெளியிட்டு வருகிறேன். 

முதல் காணொளியை பார்வையிட...

இரண்டாம் பகுதியை காண 

இலங்கையின் முன்பிள்ளைப் பருவக் கல்வியின் வளர்ச்சிப் போக்குகளும் சவால்களும்

இலங்கையின் முன்பிள்ளைப் பருவக் கல்வியின் வளர்ச்சிப் போக்குகளும் சவால்களும்

-------------------------------------------------

கலாநிதி எப்.எம்.நவாஸ்தீன்

இலங்கை திறந்த பல்கலைக்கழகம்

-----------------------------------------------------------------------------

அறிவில் இடப்படும் முதலீடு சிறந்த ஆதாயங்களை தருகின்றது என்ற பென்ஜமின் பிராங்க்ளின் இன் கூற்றுக்கு ஏற்ப இன்றைய நவீன கால பெற்றோர்கள் தமது பிள்ளைகளுக்கு அறிவினைப் பெற்றுக் கொடுப்பதில் அதிக முனைப்புடன் செயற்பட்டு வருவதைக் காணமுடிகின்றது. அத்துடன், பிள்ளைகளின் முதல் ஐந்து வருடப் பருவமானது அவர்களின் வளர்ச்சியிலும் விருத்தியிலும் மிக முக்கியமானதாகவும் உள்ளது. இதன்காரணமாக, முறைமையான பாடசாலைக் கல்வியை வழங்க முன்னரே பல்வேறு கற்றல் நடவடிக்கைகளில்  தம் பிள்ளைகளை பெற்றோர்கள் ஈடுபடுத்துகின்றனர். கைத்தொழில்மயமாக்கல், விரைவான நகரமயமாக்கம், அறிவியல் தொழிநுட்ப வளர்ச்சிகளும் இவற்றின் பேறாக மனித குடும்ப வாழ்க்கையில் ஏற்பட்டு வரும் மாற்றங்களும் பிள்ளைளை மிகக் குறைந்த வயதிலேயே கல்வி நடவடிக்கைகளுக்குள் ஈடுபடுத்த விரைவுபடுத்துகின்றன. முறையான பாடசாலைக் கல்விக்கு முன்னரான கல்வியூட்டல் மற்றும் பராமரிப்பு நடவடிக்கைகளை முன்பிள்ளை பராமரிப்பு மற்றும் முன் பிள்ளைப் பருவக் கல்வி என நாம் அழைக்கிறோம். இலங்கையில் இந்த முன்பிள்ளைப் பருவக் கல்வியின் வளர்ச்சிப்போக்குகள் அவை தொடர்பான சவால்கள் தொடர்பாக இந்தக் கட்டுரையில் எடுத்து நோக்கப்படுகிறது.

இலங்கைக் கல்வி முறைமை

இலங்கை, கல்வி தொடர்பான குறிகாட்டிகளில் தெற்காசிய நாடுகளில் முதன்மை பெறும் நாடாக விளங்குகின்றது. பண்டைக்காலத்தில் இருந்தே இலங்கைச் சமூகங்களில் கல்விக்குக் கொடுக்கப்பட்டு வரும் முக்கியத்துவம், சுதந்திரத்தின் பின்னர் மாறி மாறி வந்த அரசுகள் கல்வி தொடர்பாக நடைமுறைபடுத்திய கல்விக்கொள்கைகள், நாட்டு மக்களின் தன்னார்வம் போன்றன கல்வி தொடர்பாக உலகில் ஒரு கெளரவமான நிலையில் நாடு வகிக்கின்றது. இலங்கை சனநாயக சோஷலிசக் குடியரசின் யாப்பின் 27 ஆவது உறுப்புரையின்படி, “நாட்டில் எழுத்தறிவின்மையை இல்லாதாக்குதல், முழுமையான,சமமான கல்வியை சகலரும் பெறுவதை உறுதிப்படுத்தல்”  என்பதே நாட்டின் கல்வியின் இலட்சியமாக உள்ளது. இலங்கையின் கல்வி முறைமை மிகப்பழமையான சட்டமொன்றினால்  நிருவகிக்கப்படுகின்றது. அதாவது, 1939 ஆம் ஆண்டின் 31ஆம் இலக்க சட்டமே இதுவரை அமுலில் உள்ளது. 2010 இன் பின்னர் புதிய கல்விச் சட்டம் பற்றி பலரால் அதிகம் பிரஸ்தாபிக்கப்பட்ட போதும், அதற்கான ஆவணங்கள் தயாரிக்கப்பட்ட போதும்,  புதிய கல்விச் சட்டம்  இன்னும் கைக்கூடவில்லை எனலாம்.

மேலும், 1997 இன்  1 வது இலக்க ஒழுங்கின்படி 15-14 வயதுப்பிள்ளைகளது கல்வி கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது. எனினும், இந்த வயது 16 வயது வரை அண்மையில் அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. இலங்கையின் கல்வி முறைமையில், கல்வி மொழிமூலம் குறிப்பிடத்தக்க மற்றொரு அம்சமாக உள்ளது. இலங்கையில் உள்ள சகல இனக்குழுமங்களும் கல்வியைப் பெறும் வகையில், இலங்கையின் இரு பிரதான மொழிகளான சிங்களம், தமிழ் ஆகிய மொழிகளில் கல்வியை தொடரும்  வாய்ப்பு காணப்படுகின்றது. இலங்கையில் சிங்களவர், தமிழர், சோனகர், பறங்கியர், மலாயர் எனப்   பல்வேறு இனங்கள் இருந்த போதிலும் இவர்களின் அதிகமானோர் சிங்களம் அல்லது தமிழை தம்தை மொழியாகக் கொண்டவ்ர்கள். இவற்றுக்கு மேலதிகமாக ஆங்கில மொழி மூலமும் கல்வியைப் பெறும் வாய்ப்புக்களும் இல்லாமலில்லை. நாட்டின் பொதுவான கல்விக் கட்டமைப்பு உரு: 1இல் காட்டப்படுள்ளது.

உரு :1 இலங்கையின் கல்விக் கட்டமைப்பு

மூலம்: கல்வி அமைச்சு (2009)

உரு 1 இன் படி, இலங்கையின் கல்வி முறைமை பின்வருமாறு அமைந்துள்ளது:

1.    முன் பள்ளிக் கல்வி : இரண்டரை அல்லது மூன்று வயதில் இருந்து ஐந்து வயதுப் பிள்ளைகளுக்கான கல்வி. இது கட்டாயக் கல்விக்குள்ளடங்காது என்பதை மனதிற் கொள்க.

2.    பொதுக்கல்வி – இது ஐந்து வயதில் இருந்து பதினெட்டு வயது வரையிலான பாடசாலைக் கல்வியைக் குறிக்கின்றது. இதில் தற்போதைய நிலவரங்களின்படி, ஐந்து தொடக்கம் பதினாறு வயது வரையிலான கல்வி கட்டாயமானது. இப்பொதுக் கல்வியில் மூன்று வகுதிகள் காணப்படுகின்றன. வயது ஐந்தில் இருந்து ஒன்பது வயது வரையிலான ஆரம்பக் கல்வி, பத்து வயது தொட்டு பதின்மூன்று வயது வரையிலான கனிஸ்ட இடைநிலைக் கல்வி, இதன்பின்னரான இருவருடக் கல்வி மேல் இடைநிலைக் கல்வி என வகுத்து நோக்கப்படுகிறது.

3.    மூன்றாம் நிலைக் கல்வி மற்றும் தொழிற்கல்வி : கல்வியின் நகர்வினை உறுதி செய்யும் வகையில், உயர்தரக் கல்விக்குப் பின்னர் பலகலைகழக கல்வியும் அதற்கு நிகரான வாண்மைக் கல்லூரிகளும்,பாடசாலைக் கல்வியில் இருந்து இடை விலகுவோரை கருத்திற்கொண்டு தொழில்சார் கல்வி வாய்ப்புக்களும் இலங்கை கல்வி முறைமையில் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளன.

இலங்கை கல்வி முறைமையினை சர்வதேச தரங்களுக்கு ஒப்பான வகையில் பேணவும், மாணவர்கள் கல்வி எனும் ஏணியில் பெயர்சசி அடைந்து செல்லக் கூடிய வகையில் இலங்கை தர மாதிரி சட்டகம் (SLQF) ஒன்று அறிமுகம் செய்யப்படுள்ளது. இதில் SLQL எனும் இலங்கை தர மட்டம் 1 இல் இருந்து 12 வரையிலான மட்டங்கள் அறிமுகம் செய்யப்படுள்ளது.

இலங்கையில் முன்-பிள்ளைப் பருவக் கல்வி.

இலங்கையில் முன்-பிள்ளைப் பருவமானது பிள்ளையின் முதல்  ஐந்து வயது வரையயுள்ள காலப்பகுதியை குறிப்பதாக வரைவிலக்கணம் செய்யப்படுகின்றது. இப்பருவ வயதுப் பிரிவினரை இலக்காகக் கொண்டு பல்வேறு பெயர்களில் முன் பிள்ளைப்பருவ பராமரிப்பும் விருத்தியும் தொடர்பான பல்வேறு நிலையங்கள் செயற்பட்டு வருகின்றன. முன்-பிள்ளைப் பருவ விருத்தி நிலையங்கள், முன்-பிள்ளைப் பாடசாலைகள், மொண்டிசூரிகள், தினசரிக் காப்பு நிலையங்கள், கிரேச்சார்ஸ் எனப்படும் பிள்ளைப் பராமரிப்பு நிலையங்கள் என்பன  அவற்றுள் சிலவாகும். அரசாங்கத்தின் நேரடி முகவர்களான உள்ளுராட்சி சபைகள், தனியார் தொண்டு நிறுவனங்கள், சமயத் தாபனங்கள் மட்டுமன்றி, இலாபத்தை நோக்காகக் கொண்ட தனியார் குழுக்களும் இக்கல்வி மற்றும் பராமரிப்பில் கரிசனைக் காட்டி வருகின்றனர். இலங்கையில் 1990 களுக்கு முன் இத்தகைய முன்பிள்ளைப் பருவ நிகழ்ச்சித்திட்டங்கள் பரவலாகக் காணப்பட்ட போதிலும், 1997 யில் அறிமுகம் செய்யப்பட்ட கல்விச் சீர்திருத்தங்களின் பின்னர் இதில் ஒரு துரித விருத்தி ஏற்பட்டதைக் காணலாம். 1997 ஆம் ஆண்டின் கல்விச் சீர்திருத்தங்களின் பின்னர், அரசாங்கம் முன்பிள்ளைப்பருவ நிகழ்ச்சிகள் தொடர்பாக பின்வரும் முக்கிய செயற்பணிகளை முன்னெடுத்தது:

1.    சிறுவர் செயலகத்தையும், கல்வி அமைச்சின் முறைசார் கல்விப் பிரிவினையும், முன்   பிள்ளைப் பருவ நிகழ்ச்சித்திட்டங்களை முறையாக திட்டமிட்டு அமுலாக்கும் வகையில் மேலும் வலுப்படுத்தல்.

2.    தாய்மார்களுக்கான விழிப்புணர்வு நிகழ்ச்சித்திட்டங்களை அறிமுகம் செய்தல். இதன் மூலம் பிள்ளைகள் தொடர்பாக களத்தில் பணியாற்றும் பல்வேறு நபர்கள் மற்றும் பொது மக்களிடம் பிள்ளைகளின் முன் பிள்ளைப் பருவம் தொடர்பான பரந்த விழிப்புணர்வினை ஏற்படுத்தல்.

3.    பிள்ளை பராமரிப்பை வழங்குனர்கள் மற்றும் தாய்மார்களுக்கு முன் பிள்ளைப் பருவம் தொடர்பான பயிற்சிகளை வழங்குதல்.

4.    பிள்ளைகள் கல்வியில் அதிகம் பங்குபற்றுவதை இலக்காகக் கொண்டு அதிகமான முன் பாடசாலைகளை அமைத்தல்.

5.    முன் பள்ளிகளுக்கான பொதுவான சட்ட ஏற்பாடுகளை ஒழுங்கமைத்தல்.

6.    முன் பள்ளிகளுக்கான பொதுவான கலைத்திட்ட வழிகாட்டல்களை தயாரித்தல்

7.    இலங்கை திறந்த பல்கலைக்கழகத்தில் முன் பிள்ளைப் பருவ துறையொன்றை உருவாக்குதல். அத்துடன் சிறுவர் ஆய்வு நிலையத்தையும் நிறுவுதல். இதன்பயனாக இலங்கை திறந்த பல்கலைக்கழக கல்விப்பீடத்தில் முன் பிள்ளைப் பருவம் மற்றும் ஆரம்பக் கல்வித் துறையும் பிள்ளை ஆய்வு மையமும்   நிறுவப்பட்டுள்ளன. அண்மையில் தேசிய கல்வி நிருவகத்திலும் முன் பிள்ளைப் பருவம் மற்றும் ஆரம்பக் கல்வித் துறை ஆரம்பிக்கப்படுள்ளது.

மேற்கண்ட செயற்பணிகளின் மூலம், ஐந்து வயதுகுட்பட்ட பிள்ளைகளின் போசணை மட்டம், அவர்களின் முன் பள்ளிகளுக்கான பங்குபற்றல் என்பவற்றை அதிகரித்தல், முன் பிள்ளைப்பருவ பராமரிப்பும் விருத்தியும் தொடர்பான வேலைத்திட்டங்களின் தரத்தை மேம்பதுத்துவதன் ஊடாக முறைசார் கல்வியின் தரத்தைப் பேண வழிசெய்தல் போன்ற குறிகோள்களை அடைய எதிர்பார்க்கப்ட்டது. இவற்றுக்குப் புறம்பாக, விசேட தேவை உடைய பிள்ளைகளின் தேவைகளைக் கருத்திற்கொண்டு  விசெடதேவைக் கல்விக்கான துறையொன்று 2005 இலிருந்து இலங்கைத் திறந்த பல்கலைக்கழகத்தில்  ஆரம்பிக்கப்பட்டதுடன், விசேட தேவைப் பிள்ளைகளுக்கான கற்றல் நிலையமொன்றை நிறுவவும் ஏற்பாடுகள் செய்யப்படுகின்றன. மேலும், இளஞ் சிறார்களின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யும் வகையில் சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகார சபையும் ஆரம்பிக்கப்பட்டு பல்வேறு வேலைத்திட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன.

முன் பிள்ளைப்பருவ பராமரிப்பும் கல்வியும் தொடர்பான தேசியக் கொள்கை

முன்பிருந்த பெண்கள் வலுவூட்டல் மற்றும் சமூக நலனோம்பல் அமைச்சு 2004 இல் முன் பிள்ளைப்பருவ பராமரிப்பும் கல்வியும் தொடர்பான தேசியக் கொள்கையினை உருவாக்கியிருந்தது. இதனை தற்போதுள்ள சிறுவர் விருத்தி மற்றும் மகளிர் வலுப்படுத்தல் அமைச்சு சிறுவர் செயலகத்தின் ஊடாக செயற்படுத்திவருகின்றது.

தேசிய கொள்கையின் நோக்கங்கள் வருமாறு:

·         போதுமான சுகாதாரம் மற்றும் போசாக்கு சேவைகளை பெறுவதனை உறுதிப்படுத்துவதன் மூலம் ஒவ்வொரு பிள்ளையினதும் வாழ்வினை சிறப்பாக ஆரம்பிப்பதற்கு உறுதியளித்தல்.

·         சுகாதாரம், போசாக்கு, உள சமூகஊக்கம், பாதுகாப்பான குடிநீர்,  சுத்தம், கழிவகற்றல் சேவைகளை ஒருங்கே கொண்டு வரும் ஒன்றிணைந்த அணுகுமுறையினை மேம்படுத்தல்.

·         வீட்டை அடிப்படையாகக் கொண்ட நிகழச்சித்திட்டங்கள், பிள்ளை விருத்தி நிலையங்கள், முன்பிள்ளைப்பருவ பராமரிப்பு மற்றும் விருத்தி வேலைத்திட்டங்களின்  விருத்தி மற்றும் அமுலாக்கம் என்பவற்றை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கான வழிகாட்டல்களையும் நியமங்களையும் உருவாக்குதல்.

·         முன்பிள்ளைப்பருவ பராமரிப்பு மற்றும் விருத்தி தொடர்பாக ஈடுபடும் அனைத்து தரப்பினரதும் பொறுப்புக்கள், வகிபங்குகளை தெளிவுபடுத்தல்

·         முன்பிள்ளைப்பருவ பராமரிப்பு மற்றும் விருத்தி தொடர்பாக ஈடுபடும் அரச,அரச சார்பற்ற ,தனியார் என அனைத்துதரப்பினர்களுக்கு இடையில் பரஸ்பர தொடர்புகளை ஏற்படுத்தல்.

·         முன்பிள்ளைப்பருவ பராமரிப்பு மற்றும் விருத்தியினை வழங்கும் தரப்பினர்களினால் வழங்கப்படும் சேவைகளை ஒழுங்குபடுத்தி ஒருங்கிணைத்தல். இதன்மூலம் சகலரும் பயனடையக்கூடிய வகையில்  முன்-பிள்ளைப்பருவ பராமரிப்பு மற்றும் விருத்தி சேவையினை ஆக்குதல்.

·         முன்பிள்ளைப்பருவ பராமரிப்பு மற்றும் விருத்தி நிகழ்ச்சித்திட்டங்களிற்காக  அதிக நிதிவளங்களை ஒதுக்குதல்.

·         முன் பிள்ளைப் பருவ விருத்தியில் பெற்றோர், பாதுகாவலர்கள், சமூக அங்கத்தவர்களின்  வகிபங்குகளை மேம்படுத்தல்.

·         தமது பிள்ளைகளின்  விருத்திக்கு உரிய  வகையில் உதவக்கூடிய வகையில்  பெற்றோர், பாதுகாவலர் மற்றும் சமுதாயத்தவர்களது இயலளவை அதிகரித்தல்.

இத்  தேசிய கொள்கையினை தேசிய ரீதியில்  வெற்றிகரமாக நடைமுறைப்படுத்துவதனை  உறுதிசெய்யும் வகையில்,  அரச அமைப்புகள், அரச சார்பற்ற அமைப்புகள், துறைசார் நிபுணர்கள், மாகாண இணைப்பாக்க சபைகள், மாவட்ட இணைப்பாக்க சபைகள், பிரதேசிய இணைப்பாக்கம் மற்றும் கிராமிய சபைகள் போன்றவற்றை உள்ளடக்கிய தேசிய இணைப்பாக்க குழுவும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

மேலும் முன்பாடசாலைகளின் முகாமைத்துவத்தை மேற்பார்வை செய்யும் வகையில் மாகாண சபைகளுக்கு  தேவையான அதிகாரத்தை அரசியல் யாப்பின்13 வது இணைப்பின் 154 G (1) உறுப்புரை வழங்குகின்றது. இதன்பேறாக, முன்பாடசாலைகளில் தரமான சேவைகளை வழங்குவதை உறுதிப்படுத்தும் வகையில் முன்-பள்ளிக்  கல்வி தொடர்பாக வட மத்திய, மேல், வட மேல் மாகாணங்கள் தமது சொந்த நிலைப்பாடுகளை வெளியிட்டு நடைமுறைப்படுத்துகின்றன. முன்-பிள்ளைப்பருவ பராமரிப்பு மற்றும் கல்வி நிலையங்களுக்கான ஆகக் குறைந்த நியமங்கள் , அவற்றை அளிக்கும்  வழங்குனர்களது ஆகக்குறைந்த தகைமைகள் (முன்பாடசாலை ஆசிரியர்கள்), சேவை நிலையங்களை பதிவு செய்தல், என்பனவற்றில் மாகாண மட்டத்தில் ஒழுங்குவிதிகள் ஏற்படுத்தப்பட்டு நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றன. எனினும் மத்திய அரசின் கொள்கைகளின் அனேக விடயங்களிற்கும் மாகாண மட்ட கொள்கைகளுக்குமிடையில் அதிக வேறுபாடுகள் இல்லை எனலாம்.

முன் பிள்ளைப் பராமரிப்பு மற்றும் கல்வி தொடர்பான பயிற்சிகளும் வாய்ப்புக்களும்

தரமான முறைசார் கல்வியை கட்டியெழுப்ப வேண்டுமாயின் தரமான முன் பிள்ளைப் பராமரிப்பு மற்றும்  கல்வியுடன் தொடர்பானவர்களுக்கு  அளிக்கப்படல்  வேண்டுமாகின்றது. இலங்கையில் முன்-பள்ளி ஆசிரியர்கள், பிள்ளை விருத்தி உத்தியோகத்தர்கள், போதனாசிரியர்கள், கிரேச்நிலைய ஊழியர்கள் என பல்தரப்பட்ட ஆளணியினர் இத்துறையுடன் தொடர்புறுகின்றனர். இவர்களுக்கான பயிற்சி, உயர்கல்வியைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்புக்களை ஏற்படுத்துவதன் மூலம் தரமான முன் பிள்ளைப் பராமரிப்பு மற்றும் கல்வியை உருவாக்க முடியும். அத்துடன், இச் சேவையில் ஈடுபடுவோர் கண்ணியமான ஊதியத்தைப் பெறவும் முடியுமகின்றது. இந்நோக்கில், இலங்கை திறந்த பல்கலைகழகத்தில் 1980 களில் இருந்துமுன்-பள்ளிக் கல்வியில் பட்டப்பின் சான்றிதழ் இனையும், வழங்கி வந்ததுடன் 2006 இலிருந்து ஆரம்பக் கல்வி டிப்ளோமா கற்கை (நாட்டின் 15 பிராந்திய மற்றும் கற்கைநிலையங்கள் ஊடாக), ஆரம்பக் கல்வி தொடர்பான உயர் சான்றிதழ் கற்கை (நாட்டின் நான்கு நிலையங்களில்), முன்-பிள்ளைப்பருவ மற்றும் ஆரம்பக் கல்வி தொடர்பான   டிப்ளோமா சான்றிதழ் கற்கை (நாட்டின் நான்கு பிராந்திய நிலையங்களில்) ஆகியவற்றை வழங்கி வருகின்றது.  தேசிய கல்வி நிறுவகமும் 2007/2008 களில் இருந்து முன்-பள்ளி கல்வி தொடர்பான சான்றிதழ் கற்கையினை வழங்கி வருகின்றது.  அண்மைக் காலங்களில் ஏனைய சில பல்கலைக்கழகங்களிலும் இது தொடர்பான கற்கைகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. இவை தவிர, தேசிய மற்றும் பிராந்திய மட்டங்களில், அரச சார்பற்ற தொண்டு நிறுவனங்களும், வேறு பல தனியார் கல்வி நிலையங்களும் இது தொடர்பான குறுங்கால கற்கைகளை வழங்கி வருவதைக் காணலாம்.

முன் பிள்ளைப் பராமரிப்பு மற்றும் கல்வி தொடர்பாக எதிர் நோக்கும் சவால்கள்.

பிள்ளைகளின் முதல் ஐந்து வயதுப் பருவம் முக்கியமானது என்ற வகையில், அரசு பல்வேறு நலப்பணிகளை திட்டமிட்டு நடைமுறைபடுத்தி வருகின்ற போதிலும் இன்னமும் முன் பிள்ளைப் பராமரிப்பு மற்றும் கல்வி தொடர்பாக பல்வேறு சவால்கள் எதிர்நோக்கப்படுகின்றன. முன் பிள்ளைப் பருவ பராமரிப்பும கல்வி தொடர்பான ஈடுபடும் நிறுவனங்கள், முன் பள்ளிகள், ஆசிரியர்கள் தொடர்பான் முழுமையான,  துல்லியமான  புள்ளிவிபரம் இன்மை, போதுமான (குறைந்து ஒரு வருட பயிற்சிநெறிகளை) பயிற்சிகளை பெறாத ஆசிரியர்கள் தொடர்ந்தும் சேவையாற்றி வருதல், முன்பள்ளிக் கல்வி தொடர்பான பயிற்சிகள் இலாப நோக்கில் தரத்தினை கருத்திற் கொள்ளாமல் வழங்கப்படல், முன்பள்ளிக் கல்வியில் இன்னமும் மலையக தோட்ட மக்களின் பிள்ளைகள் குறைவாகப் பங்குபற்றல்,  பொதுவான கலைத்திட்டமின்மை என்று சவால்களை பட்டியலிட்டுக் கூறலாம்.

முடிவுரை

பிள்ளைகளின் முதல் ஐந்து வருட பருவமானது  அவர்களினதும், நாட்டினதும் சுபிட்சமான எதிர்காலத்துக்கு முக்கியமானதொன்றாக உள்ளது. இப்பிள்ளகளின் பராமரிப்பு மற்றும் முன் பள்ளிக் கல்வி தொடர்பாக மத்திய மற்றும் மாகாண அரசுகள் பல்வேறு நடவடிக்கைகளை முன்னெடுத்து வருகின்றன. இவற்றுள் முன் பள்ளிக் கல்வி தொடர்பாக ஈடுபடும் ஆளணியினர் போதுமான தரமான பயிற்சிகளைப பெற்று தேவையான தகமைகளைக் கொண்டிருத்தல் அவசியமாகின்றது. இதுதொடர்பான பயிற்சிகளை பெரும் போது அவற்றின் தரம் அறிந்து அவற்றைப்  பெறுவது முக்கியமாக உள்ளது. தரமான பயிற்சி, துறை சார் நிபுணத்துவத்தையும் அனுபத்தையும் தருவதுடன் அதன் மூலம் பயன் பெரும் இளம் பிள்ளைகளும் தரமான முறை சார் கல்வி ஒன்றுக்குள் செல்ல