உசாத்துணையிடல் பாணிகள் (Referencing Styles)

உசாத்துணையிடல் பாணிகள்

கலாநிதி. எப்.எம்.நவாஸ்தீன்,

சிரேஸ்ட விரிவுரையாளர்,

கல்விப் பீடம்,

இலங்கை திறந்த பல்கலைக்கழகம்,

நாவல

அறிமுகம்

இன்று உயர் கல்விக்கான வாய்ப்பு வசதிகள் அதிகரித்துள்ளதால், பலர் உயர் கல்வியில் அதிக நாட்டம் செலுத்தி வருகின்றனர். உயர் கல்விப் பாடப்பரப்புக்கள், மாணவர்களை ஆய்வு சார்ந்த விடயங்களிலும், சுய வாசிப்பு, தேடல்களை உறுதி செய்யும் வகையிலான பல்வேறு ஒப்படைகளின்பாலும் ஈடுபடுத்துகின்றன. மேலும், உயர்கல்வி வாய்ப்புக்களைப் பெற நாடுவோர், ஆய்வு முன்மொழிவுகளை சமர்ப்பிக்க வேண்டிய தேவைகளும் காணப்படுகின்றன. உயர்கல்வியில் ஈடுபடும் மாணவர்கள், ஆய்வுக் கட்டுரைகள் எழுதுதல், அவற்றை ஆய்வு மாநாடுகளுக்கு சமர்ப்பித்தல், ஆய்வுச் சஞ்சிகைகளுக்கு அவற்றை அனுப்பி வெளியிடல் போன்றவற்றில் அதிகம் ஈடுபட வேண்டியுள்ளது. இத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில், அநேகர் தடுமாறும், அதிகம் தவறுகளை விடும் பகுதியாக உசாத்துணை பகுதி காணப்படுகிறது. இதனை கருத்திற் கொண்டு, இக்கட்டுரையில், உசாத்துணையிடல் தொடர்பான அடிப்படை விடயங்கள் விளக்கிக் கூறப்படுகின்றன.

மேற்கோள் காட்டல், உசாத்துணை மற்றும் நூல்விபரப்பட்டியல் (Citation, Reference and Bibliography)

உசாத்துணையிடல் தொடர்பாக விரிவாக நோக்க முதல், மேற்கோள் காட்டல் (Citation) உசாத்துணை (Reference) மற்றும் நூற்பட்டியல் (Bibliography) ஆகியன பற்றி அறிந்து கொள்வோம். மேற்கோள் காட்டல், என்பதனை ஆங்கிலத்தில் Citation என்றழைப்பர். Reference எனும் போது அது உசாத்துணை எனவும் Bibliography என்பது நூல்விபரப்பட்டியல் அல்லது நூற்றொகை என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. கல்வி சார்ந்த ஆக்கங்களை குறிப்பாக, கட்டுரைகள், ஒப்படைகள், ஆய்வு முன்மொழிவுகள், ஆய்வுக் கட்டுரைகள், நூல்கள் போன்றவற்றை எழுதும் போது, அவற்றில் நாம் எழுதும் அநேக கருத்துக்கள், எமது வாசிப்பின் ஊடகவோ, கேட்பொலி, காணொலிகள் ஆகியவற்றின் ஊடாகவோ பெற்றுக்கொண்ட அறிவு, தகவல்கள், தரவுகள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிக் காணப்படும். மட்டுமன்றி, எமது கருத்துக்களுக்கு வலு சேர்க்கும் வகையில், எமது வாசிப்பினூடான பல்வேறு சான்றுகளை முன்வைக்க வேண்டிய தேவைகளும் ஏற்படும். எமது வாசிப்பினூடாக பெற்றுக்கொண்ட பிறரது சிந்தனைகள், கருத்துக்கள், தரவுகள் ஆகியவற்றை எமது கட்டுரைகளில் எழுதும் போது, அவற்றை எங்கிருந்து வாசித்து, கேட்டு, பார்த்து அறிந்து கொண்டோமோ அவற்றின் மூலங்களை குறிப்பிட்டுக் காட்டுவது முக்கியமாகும். இன்றேல், பிறர் கருத்துகளை நாம் நகலாக்கம் செய்த குற்றத்துக்கு ஆளாகி விடுவோம். கல்வி சார்ந்த பல்வேறு ஆக்கங்களில் இத்தகைய நகலாக்க குற்றத்தை தவிர்க்கும் பொருட்டு குறித்த கருத்துக்களை எழுதும் போது அதன் மூலத்தினை (source) அதாவது அக்கருத்துக்கு உரிய உண்மையான ஆசிரியர் பெயரினை குறிப்பிட்டுக் காட்டுவது மேற்கோள் காட்டல் எனப்படுகின்றது. இதனை ஆங்கிலத்தில் In-text citation என்று கூறுவர். இதில் சில வகைகள் காணப்படுகின்றன. பின்வரும் உதாரணங்கள் மூலம் இதனை விளங்கிக் கொள்ளலாம்:

உதாரணம் 1: இன்றைய காலத்தில் கல்வி சமூகப் பெயர்ச்சிக்கான முக்கிய கருவியாக விளங்குகிறது (கரீம்தீன், 2016).
உதாரணம் 2: கரீம்தீன் (2016) என்பவர் இன்றைய காலத்தில் கல்வி சமூகப் பெயர்ச்சிக்கான முக்கிய கருவியாக விளங்குகிறது எனக் கூறுகிறார்.
உதாரணம் 3: இன்றைய காலத்தில் கல்வி சமூகப் பெயர்ச்சிக்கான முக்கிய கருவியாக விளங்குகிறது (1).
உதாரணம் 4: சமூகப் பெயர்ச்சி என்பது கைத்தொழில் சமூகத்தில் மிக விரைவாக ஏற்படுகின்றது எனவும் இந்த சமூகப் பெயர்ச்சியினை ஏற்படுத்தும் மிகப் பிரதான கருவி கல்வி என்பதும் மறுக்க முடியாத உண்மையாகும் (கரீம்தீன், 2016, ப. 79).

மேற்காட்டப்பட்ட உதாரணங்களில், முதல் மூன்றும் நேரடியற்ற மேற்கோள் காட்டல்கள் ஆகும். நான்காம் உதாரணம், நேரடியான மேற்கோள் காட்டல் ஆகும். மேற்கோள் காட்டலில் நூலாசிரியர் பெயரும் வருடமும் மட்டுமே குறிப்பிடப்படும். அல்லது இலக்கங்கள் இடப்பட்டு, அதன் விரிவான விவரம் கடைசியில் உசாத்துணையில் தரப்படும். நேரடியான மேற்கோள்களில் மாத்திரம் நூலாசிரியர் பெயரும் வருடமும், குறித்த மேற்கோள் காணப்படும் பக்கங்களும் குறிப்பிடப்படும். அதாவது பிறர் கருத்தில் எந்த வித மாற்றமுமின்றி அப்படியே எழுதுவதனை இது குறிக்கிறது. இதனை நாம் எடுத்துக்காட்டு (Quotation) எனக் கூறுகிறோம்.

கல்வி சார்ந்த ஆக்கங்களான கட்டுரைகள், ஒப்படைகள், ஆய்வு முன்மொழிவுகள், ஆய்வுக் கட்டுரைகள், நூல்கள் போன்றவற்றின் உட்பந்திகளில் (In-text) மேற்கோள் காட்டிய அனைத்தினதும் முழுமையான விவரங்களை அதாவது, நூலாசிரியர் பெயர், வருடத்துடன், குறித்த ஆக்கத்தின் பிரசுர விடயங்களை முழுமையாக, எமது கல்விசார் ஆக்கங்களின் இறுதி பக்கத்தில் பட்டியலிட்டு காட்டுவதையே, உசாத்துணை (Reference) எனப்படுகிறது. எனவே, உசாத்துணை என்ற தலைப்பில் பட்டியல் இடும் நூல்கள், கட்டுரைகள் என்பனவற்றின் உட்பகுதிகளில், மேற்கோள் இடப்பட்டதாகவோ, எடுத்துக்காட்டப்பட்டதாகவோ இருத்தல் வேண்டும். மாறாக, எமது கல்விசார் கட்டுரைகளின் உட் பந்திகளில் மேற்கோள் காட்டியவற்றுடன், மேற்கோள் காட்டாத நூல் விவரங்களையும் இணைத்து வரும் பட்டியல், நூல்விபரப்பட்டியல் அல்லது நூற்றொகை (Bibliography) என்றழைக்கப்படும். அதிகமான ஆய்வு மாணவர்கள், இவ்வேறுபாட்டினை புரிந்து கொள்ளாமல் உசாத்துணை பட்டியல் கோரப்படும் ஆய்வுக் கட்டுரைகளில் நூல்விபரப்பட்டியல் அல்லது நூற்றொகையினை எழுதி விடுகின்றனர். ஆய்வுகளில் ஈடுபடுவோர், பல்வேறு கட்டுரைகளை எழுதுவோர், உசாத்துணை மற்றும் நூல்விபரப்பட்டியல் ஆகியவற்றிலுள்ள இந்த வேறுபாட்டை அறிந்து செயற்படுவது முக்கியமாகும்.

குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியல் (Annotated Bibliography)

உசாத்துணை மற்றும் நூல்விபரப்பட்டியல் தவிர குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியல் (Annotated Bibliography) என்ற வகையும் பயன்பாட்டில் உள்ளது. இந்த குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியலினை ஒரு தலைப்பின் கீழ் ஆழமான புரிதலையோ, வாசிப்பினையோ உறுதி செய்யும் வகையில் பல உயர்கற்கை நெறிகள் பயிற்சியாக வழங்குவதுண்டு. ஆய்வாளர்கள், இலக்கிய மீளாய்வில் ஈடுபடும் போதும், குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியலினை தயாரித்துக் கொள்வதுண்டு. இதில், நூல்விபரப்பட்டியலுக்கு (Bibliography) மேலதிகமாக வாசிப்புக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்படும், ஒவ்வொரு நூல், கட்டுரைகள் பற்றிய விவரங்கள், சுருக்கமாக (Summary) தொகுக்கப்படும். இதன் மூலம், ஒவ்வொரு நூல் அல்லது, கட்டுரை பற்றிய சிறிய அறிமுகக்குறிப்பு பெறப்படும். இதில், குறிப்பிட்ட நூல் அல்லது கட்டுரையின் முழுமையான நூல் விவரப் பட்டியலுடன் ஆசிரியர்களின் பின்னணி, குறித்த பிரசுரத்தின் நோக்கமும் பரப்பும், அதன் மையக் கருத்துக்கள், யாருக்காக எழுதப்பட்டது, நூலின் முறையியல், ஆசிரியரின் அணுகுமுறை, பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள மூலங்கள், மூலங்களின் நம்பகத்தன்மை, வலிமைகளும் பலவீனங்களும், ஏனைய கட்டுரைகளுடனான ஒப்பீடு, குறித்த பிரசுரம் தொடர்பான வாசிப்பாளனின் தனிப்பட்ட கருத்துக்கள் ஆகியவற்றினை உள்ளடக்கிய ஓரு சுருக்க விமர்சனப் பகுதியாக இது விளங்கும்.

இக்குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியல் தயாரிக்கும் நோக்கம், பயன்பாடு ஆகியவற்றைப் பொறுத்து இதில் மேலும் மூன்று வகைகள் உள்ளன. அவையாவன: சுருக்க குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியல் (Summary annotations), மதிப்பீட்டு குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியல் (Evaluative annotations), சுருக்கமான மற்றும் மதிப்பீட்டு வகைகள் இரண்டும் கலந்த குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியல் என்பனவே அவைகளாகும். சுருக்க குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியலில் குறிப்பிட்ட பிரசுர உள்ளடக்கம் பற்றிய சுருக்கம், அதில் காணப்படும் முனைப்பான அம்சங்கள், ஆசிரியரின் முறையியல், அணுகுமுறை, என்பன குறிப்பிடப்பட்டு இருக்கும். சுருக்க குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியல், விளக்க குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியல் (Informative annotations) சுட்டும் குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியல் (indicative annotations) என மேலும் இரண்டு உப பிரிவுகளைக் கொண்டுள்ளது. விளக்க குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியல் (Informative annotations) ஒரு பிரசுரத்தின் நேரடியான சுருக்கத்தைக் கொண்டிருக்கும். மாறாக சுட்டும் குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியல், குறித்த மூலத்தின் அல்லது பிரசுரத்தில் இருந்து உண்மையான தகவலை தரமாட்டாது. குறித்த பிரசுரம் அல்லது மூலத்தில் எத்தகைய எழுவினாக்கள் பிரச்சினைகள் கலந்துரையாடப்பட்டுள்ளன என ஒரு மேற்போக்கான விபரிப்பையே கொண்டிருக்கும்.

மதிப்பீட்டு குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியல், சுருக்க குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியலில் உள்ளடக்கும் விடயங்களை கொண்டிருப்பதுடன், விமர்சன ரீதியான நோக்கினையும் உள்ளடக்கி இருக்கும். அதாவது குறித்த பிரசுரத்தின் வலிமைகள், பலவீனங்கள், பயன்படுதன்மை, தரம் போன்ற பல்வேறு அம்சங்களில் கவனம் செலுத்துவதாக இருக்கும். அநேகமான குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியல்கள் மேலே காட்டப்பட்ட இரண்டு வகைகளினதும் கலவையாகவே காணப்படும். இதுவே, மூன்றாவது வகையான குறிப்புரை நூல் விவரப் பட்டியலாக கருத்திற்கொள்ளப்படுகிறது.

உசாத்துணையிடல் பாணிகள் (Referencing Styles)

உசாத்துணையிடலில் ஓர் ஒழுங்குமுறையினை பின்பற்றும் பொருட்டு பல்வேறு அமைப்புக்கள் உசாத்துணையிடலில் சில நியமங்களை உருவாக்கி பின்பற்றி வருகின்றன. அதாவது, பிறரது சிந்தனைகள், அபிப்பிராயங்கள், கருமங்கள் ஆகியவற்றை குறிப்பிட்டதொரு வழியில் எவ்வாறு ஒப்புக்கொள்வது என்பதற்கான ஒழுங்கு விதிமுறைகளை ஏற்படுத்தி உள்ளனர். இதனையே, உசாத்துணையிடல் பாணி (Referencing style) என்பர். பல்வேறு கல்விசார் நிறுவனங்கள், பல்கலைக்கழகங்கள் தமது நிறுவனம் அல்லது அமைப்பு சார்ந்த வெளியீடுகளில் ஓர் சீர்தன்மையினை பராமரித்தல், பிற நிறுவன வெளியீடுகளில் இருந்து தமது தனித்துவத்தை வேறுபடுத்தி காட்டுதல், என்ற நோக்கங்களில் உசாத்துணையிடல் பாணிகளை உருவாக்கி நடைமுறைப் படுத்துகின்றன. இரசாயனவியல், பொறியியல், பொருளியல், வானவியல், உளவியல், சமூக விஞ்ஞானம், தாவரவியல் என துறை வாரியாக நூற்றுக்கணக்கான உசாத்துணையிடல் பாணிகள் காணப்படுகின்றன. பொதுவாக, ஆங்கில மொழி மூல ஆய்வு இலக்கியங்களை கருத்திற் கொண்டே இத்தகைய உசாத்துணையிடல் பாணிகள் மேலைத்தேய நாடுகளில் உருவாக்கம் பெற்றன. காலப்போக்கில், சுதேசிய மொழிகளில் வளர்ந்து வரும் ஆய்வு சார் பரப்புக்களில், ஆங்கில மொழியிலான ஆய்வு இலக்கியங்கள் பெற்ற முக்கியத்துவம் காரணமாக, மேலைத்தேய உசாத்துணையிடல் பாணிகளும் கீழைத்தேய ஆய்வு இலக்கியங்களில் ஊடுருவியுள்ளன. இவற்றில் மிகப் பிரசித்தமான சில பின்வரும் அட்டவணையில் காட்டப்பட்டுள்ளன.

அட்டவணை 1:

பிரசித்தமான சில உசாத்துணையிடல் வகைகள்

ACS (American Chemical Society) என்ற அமெரிக்க இரசாயனவியல் சங்கத்தின் உசாத்துணையிடல் வகை. இரசாயனவியல் மற்றும் அதோடு இணைந்த துறைகளில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
AGLC (Australian Guide to Legal Citation). இந்த வகை உசாத்துணையிடல் வகை, சட்டத் துறையில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
AMA (American Medical Association): இது மருத்துவ துறையில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகின்றது
AMJ (Academy of Management style) முகாமைத்துவ துறைகளில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு உசாத்துணையிடல் முறையாகும்
APA (American Psychological Association): உளவியலில் பயன்படுத்தப்படும் ஓர் உசாத்துணையிடல் முறையாக உள்ள போதிலும், ஏனைய பல துறைகளிலும், குறிப்பாக சமூக விஞ்ஞானத் துறைகளில் இது அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதனால் இது ஏனையவற்றை விடவும் சற்று பிரபல்யமானது.
Harvard—இது ஒரு பொதுவான முறையாகும். ஏனைய உசாத்துணையிடல் முறைகள் போன்று இதற்கு உத்தியோகபூர்வ வழிகாட்டல் கையேடுகள் கிடைக்கப் பெறுவதில்லை. ஆயினும் இந்த முறையில் சில மாற்றங்களை செய்து சில நிறுவனங்கள் ஹாவர்ட் என்ற பெயருடன் தமது பெயர்களையும், இணைத்து வழிகாட்டல் கையேடுகளை வழங்குவதுண்டு. உதாரணம்: UQ Harvard Style (குயின்ஸ்லாந்து பல்கலைக்கழக ஹாவர்ட் முறை). கட்டுரைப் பந்திகளில் மேற்கோள் காட்டும் போது ஆசிரியர் பெயர் மற்றும் வருடத்தை குறிப்பிட்டால் அது ஹாவர்ட் முறை என்று அழைக்கப்படுவதுண்டு. இதுவே APA போன்ற ஏனைய உசாத்துணையிடல்முறைகளுக்கு அடிப்படியாக அமைந்துள்ளது.
IEEE (Institute of Electrical and Electronics Engineers): உலக பிரசித்தி பெற்ற மின்சார, இலத்திரனியல் பொறியியலாளர் நிறுவனம் (IEEE) வெளியிட்டுள்ள உசாத்துணையிடல் முறையாகும். இது பொறியியல், கணினி விஞ்ஞானம் போன்ற துறைகளில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகின்றது.
MLA (Modern Language Association of America): நவீன மொழிகள் தொடர்பான சம்மேளத்தினால் மொழித்துறை சார்ந்த துறைகளில் பயன்படுத்தவென வெளியிட்டுள்ள உசாத்துணையிடல் முறையே. இதுவாகும்..
Vancouver: ஹாவர்ட் முறை போன்று இதுவும் ஒரு பொதுவான உசாத்துணையிடல் முறை ஆகும். எனினும் இது அதிகமாக சுகாதார விஞ்ஞான துறைகளில் பயன்பாட்டில் உள்ளது.

எந்த உசாத்துணை முறையினைப் பயன்படுத்துவது?

பல்வேறு உசாத்துணையிடல்முறைகளைப் பற்றி வாசிக்கும் உங்களுக்கு இவற்றில் எதனை பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற வினா எழுவது இயல்பானதே. பின்வரும் சந்தர்ப்பங்களில் இந்த வினா உங்களில் எழக் கூடும்:

· ஒரு நிறுவனத்தில், பல்கலைக்கழகத்தில் உயர்கல்விக்காக ஆய்வு முன்மொழிவை அனுப்ப வேண்டிய தேவை உருவாகும் போது,
· ஓர் ஆய்வுச் சஞ்சிகைக்காக ஆய்வுக் கட்டுரைகளைத் தயாரிக்கும் போது,
· ஒரு ஆய்வு மாநாட்டிற்காக ஆய்வுக் கட்டுரைகளைத் தயாரிக்கும் போது,
· பட்ட படிப்புக்களுக்காக ஆய்வு அறிக்கைகளை தயாரிக்கும் போது.
மேலே கூறிய சந்தர்ப்பங்களின் போது சம்பந்தப்பட்ட நிறுவனம், பல்கலைக்கழகம் எந்த உசாத்துணையிடல் முறையினை பின்பற்ற வேண்டும் என்ற வழிகாட்டல் குறிப்புக்களை நிச்சயம் வழங்கி இருப்பார்கள். அதனை பின்பற்றி ஆக்கங்களை தயாரிக்க முடியும். குறிப்பிட்ட வழிகாட்டல்களை கவனத்தில் கொள்ளாமல் அனுப்பப்படும் ஆக்கங்கள் அதிகமான வேளைகளில் நிராகரிக்கப்படுவதுண்டு.

உசாத்துணை பாணிகளும் நவீன தொழிநுட்பமும்

தகவல் தொழிநுட்பம் வளர்ச்சியடையாத காலங்களில், பல்வேறு கல்விசார் ஆக்கங்களை எழுதும் போது, உசாத்துணையிடல் முறையினை கைகளினால் செய்ய வேண்டி இருந்தது. தகவல் தொழிநுட்பம் மிக வேகமாக வளர்ச்சி பெற்ற இக்காலகட்டத்தில் உசாத்துணையிடல் முறைகளை மேற்கோள்ளவென பல புதிய நுட்பங்கள் கிடைக்கப் பெறுகின்றன.

பல்வேறு மென்பொருட்கள் பல காணப்படுகின்றன. இவற்றுள் RefWorks, Zotero, EndNote, Mendeley மற்றும் CiteULike போன்றன மிகப் பிரபல்யம் பெற்ற உசாத்துணையிடல் மென்பொருள்கள் ஆகும். இவற்றுள் RefWorks, EndNote என்பன விலை கொடுத்து வாங்க வேண்டிய மென்பொருள்கள் ஆகும். ஏனையவை, இலவச திறந்த மென்பொருள்கள் ஆகும். இவைமாத்திரமன்றி தற்போது இதற்கென பல்வேறு செயலிகளும் பாவனைக்கு வந்துள்ளன. Easy Harvard Referencing, APA Referencing style, Easy APA Referencing, Citation Maker, Mandely, Reference Generator எனப் பல்வேறு வகையான செயலிகள் பாவனையில் உள்ளன. ஸ்மார்ட்போன்களைக் கொண்டு இவற்றை தரவிறக்கம் செய்து எமக்கு தேவையான வகையில் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியும். எமது கணினிகளில் உள்ள Microsoft Word யிலும் இது தற்போது இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

முடிவுரை

ஆய்வுகளில், உயர் கல்வி நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவோர் பல்வேறு வகையான படைப்புக்களை உருவாக்க வேண்டி இருக்கும். அத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில், தமது வாசிப்பினூடாக பெற்றுக் கொண்ட வற்றை மேற்கோள் காட்டல், எடுத்துக்காட்டல் செய்வதனூடாக பிறர் கருத்துக்கள், கருமங்களை உரிய முறையில் ஒப்புக் கொள்ள வேண்டிய முறைமை பற்றியே, இங்கு எடுத்து நோக்கப்பட்டது. கடந்த காலங்களை விட, உசாத்துணையிடல் முறைமைகளில் நவீன தொழில்நுட்பங்களின் பிரயோகங்கள் அதிகரித்து வருவதானால், இதில் இருந்து வந்த சிரமங்கள் பல குறைந்துவருகின்றன.
ஆய்வில் கரிசனை கட்டுவோர், உயர் கற்கைகளில் தம்மை ஈடுபடுத்திக் கொள்வோர் இந்த முறைமைகளை நன்கு அறிந்து செயற்படுவது முக்கியமாகும்.

குறிப்பு: இக்கட்டுரை இலங்கையில் வெளியாகும் விடிவெள்ளி எனும் பத்திரிகையில் வெளிவந்தது: http://www.vidivelli.lk/article/6977

விசேட கல்வி-வரலாற்றுநோக்கு

விசேட கல்வி-வரலாற்றுநோக்கு

கலாநிதி. எப்.எம்.நவாஸ்தீன்

சிரேஸ்ட விரிவுரையாளர்

கல்விப் பீடம்

இலங்கை திறந்த பல்கலைக்கழகம்

அறிமுகம்

சாதாரண பிள்ளைகளில் இருந்து பல்வேறு காரணிகளால் வேறுபட்டுக் காணப்படும் பிள்ளைகளுக்காக வழங்கப்படும் கல்வியினையே விசேட கல்வி என்கிறோம். இது விசேட தேவைகள் கல்வி. உதவிக் கல்வி (Aided Education), விதிவிலக்கான கல்வி (Exceptional Education) எனும் வேறு பெயர்கள் கொண்டும் அழைக்கப்படுகிறது. இத்தகைய கல்வி பற்றி இன்று அதிகம் கவனம் செலுத்தப்படுகிறது. அரசுகள், சமூக நிறுவனங்கள் விசேடகல்வித் தேவை கொண்ட பிள்ளைகள் தொடர்பாக அவர்களுக்கான கல்வி மாற்றும் பயிற்சிகளில் பல்வேறு திட்டங்களையும், நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொண்டு வருகின்றன. முன்னொரு காலத்தில் இருந்ததைப் போல் அல்லாமல், பெற்றோர்களும், ஆசிரியர்களும், பொதுக் கல்வியில் பயிலும் மாணவர்களும்கூட விசேட கல்வி அல்லது விசேட தேவைகள் கல்வி தொடர்பாக அதிகம் அறிந்து வைத்துள்ளனர். இக்கட்டுரை, விசேட கல்வி என்றால, என்ன? இது யாருக்கு வழங்கப்படுகிறது, விசேட கல்வியின் வரலாற்றுப் பின்னணி தொடர்பாக ஆராய்கிறது.

விசேட கல்வி என்றால் என்ன?

மாணவர்களின் தனிப்பட்ட வேறுபாடுகள் மற்றும் தேவைகளை நிவர்த்தி செய்யும் வகையில் அவர்களுக்கு கல்வியை வழங்கும் முறைமையினைக் குறிக்கிறது. அதாவது, சமூக, மனரீதியாக அல்லது உடல் ரீதியாக சராசரியிலிருந்து வேறுபடும் குழந்தைகளின் கல்வி, வழக்கமான பாடசாலைகளின் நடைமுறைகளில் மாற்றங்கள் தேவைப்படும் அளவிற்கு வேறுபடும் குழந்தைளுக்கு வழங்கப்படும் கல்வியை குறிக்கிறது. விசேட கல்வி, மனவெழுச்சிசார் , நடத்தை சார் அல்லது அறிகைத்திறன் குறைபாடுகள் அல்லது நுண்மதி, கேட்டல், பார்வை, பேச்சு அல்லது கற்றல் குறைபாடுகள் அல்லது மீத்திறன்களைக் கொண்ட திறமையான குழந்தைகள்; மற்றும் எலும்பியல் அல்லது நரம்பியல் குறைபாடுகள் உள்ள குழந்தைகள் ஆகியோர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது(Encyclopedia Britannica, 2014). இக்கல்விமுறைமையில் கற்பித்தல் நடைமுறைகள், கற்றல் கற்பித்தல் சாதனங்கள் கல்வி பெறக் கூடிய வழிவகைகள் போன்றவற்றினை மாணவர் ஒவ்வொருவருவரின் தேவைகளைக் கருத்தில்கொண்டு தனித்தனியாக திட்டமிடப்பட்ட மற்றும் முறையாக கண்காணிக்கப்படும் ஏற்பாட்டை உள்ளடக்கியதாக விசேட கல்வி காணப்படுகிறது. இன்றைய கால கட்டத்தில், விசேட தேவைகளைக் கொண்ட தனிநபர்கள் சமூகத்திலும் பாடசாலைகளிலும் காணப்படும் போது அவர்களின் தன்னிறைவு, அவர்களை வெற்றி அடையச் செய்யும் வகையில் இத்தகைய விசேட ஏற்பாடுகள் பற்றி அதிக கவனம் செலுத்தப்படுகிறது.

விசேட கல்வி தேவைப்படுவோர்

வாசிப்பு, எழுதுதல், மாறும் கணிதம் போன்றவற்றில் உள்ள கற்றல் குறைபாடுகள், தொடர்பாடல் குறைபாடுகள், அவதானகுறைபாடுடைய மீச்செயற் பிறழ்வு போன்ற மனவெழுச்சி மற்றும் நடத்தைசார் குறைபாடுகள், என்பு உடைவு நோய், உடலியல் குறைபாடுகள், பெருமூளை வாதம், தசைநலிவு. முண்ணாண் தொடர்பான பிரச்சினைகள்,மூளைக் குறைபாடுகள் போன்ற உடல்ரீதியான இயலாமைகள், மூளை விருத்தி குறைபாடு, தன்னாழ்வு நோய் போன்ற விருத்திசார்ந்த இயலாமைகள் போன்றவற்றி கொண்ட பிள்ளைகள் பிற பிள்ளைகளில் இருந்தும் வேறுபட்டு அமைவதால் இவர்களுக்கென பிரத்தியேகமான கல்வி ஏற்பாடுகள் செய்யப்படல் வேண்டுமாகின்றது. இதன் காரணமாக இத்தகையோர்களுக்கென வழங்கப்படும் கல்வியை விசேட கல்வி அல்லது விசேட தேவைகள் கல்வி என்று அழைக்கிறோம்.

விசேட கல்வி வழங்கப்படும் முறைகள்

பாடசாலை மாறும் சமூகங்களில், விசேட கல்வித் தேவைகள் உடைய பிள்ளைகளுக்கு கல்வி மாறும் பயிற்சிகள் பல்வேறு வழிகளில் வழங்கப்படுகின்றன. இதில் பின்வரும் வகைகள் பிரதானமானவை ஆகும்.

உள்ளடங்கல் கல்வி (Inclusion) : விசேட கல்வித் தேவைகளைக் கொண்ட பிள்ளைகளை அதிக நேரம் சாதாரண கல்வியை பெரும் மாணவர்களுடன் உள்ளடக்கி கல்வி போதிக்கும் முறைமை இதுவாகும்.

பிரதானநீரோட்டப்படுத்தல் (Mainstreaming) அல்லது ஒன்றிணைத்தல் (Integration)- விசேட கல்வித் தேவைகளைக் கொண்ட பிள்ளைகளை அவர்களிடம் காணப்படும் திறன்களின் அடிப்படையில் அவ்வப்போது பொதுக் கல்வி வகுப்பறையில் பிற பிள்ளைகளுடன் இணைத்து கல்வி போதிக்கும் முறை இதுவாகும்.

தனிப்படுத்துகை (Segregation) ; விசேட கல்வித் தேவைகளைக் கொண்ட பிள்ளைகளை பொதுக்கல்வி பெறும் மாணவர்களின் வகுப்புகளில் ஒன்றிணைக்காமல் பிரத்தியேகமாக வழங்கப்படும் விசேட கல்வி முறை இதுவாகும். ஒரே பாடசாலையில் பொதுக்கல்வி பெறும் மாணவர்களும் விசேட கல்வித் தேவைகள் கொண்ட மாணவர்களும் காணப்பட்ட போதிலும் உள்ளடங்கள் முறை இங்கு நிகழாது பிரத்தியேகமான அலகுகளில் விசேட கல்வித் தேவைகள் கொண்ட மாணவர்களுக்கு கல்வி வழங்கப்படும்

தவிர்த்தல் முறை (Exclusion): விசேட கல்வித் தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகள் மேற்கண்ட எந்த ஒரு முறைகளிலும் கல்வியை பெறாத நிலையில் விலக்கப்பட்டு இருப்பதை இது குறிக்கிறது. அரசுகள், சமூக சேவை நிறுவனங்கள் விசேட தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகளுக்காக கல்வி மற்றும் பயிற்சிகளை வழங்கிய போதிலும், இன்னும் பல பெற்றோர் தமது பிள்ளைகளை இத்தகைய பாடசாலைகளில் சேர்ப்பதில் தயக்கம் காட்டுகின்றனர்.

விசேட கல்வி- வராலாற்றுப் பின்னணி

சமூகங்களில் உள்ள விசேட கல்வித் தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகள் பற்றி முன்னரை விடவும் இன்று அதிகம் சிந்திக்கிறோம், அவர்களையும் வெற்றிப்பாதையில் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்பதற்காக பல்வேறு முயற்சிகள், நடவடிக்கைகள் பரவலாக முன்னெடுக்கப்படுவதை அவதானிக்க முடிகிறது. எனினும், விசேட கல்விக்கு அல்லது விசேட கல்வி தேவை உடையவர்கள் தொடர்பாக இன்று நாம் கொண்டுள்ள வளர்ச்சியானது, கடந்த பல்வேறு காலகட்டங்களில் ஊடக வளர்ச்சி பெற்று வந்துள்ளது. அவை பற்றிசற்று நோக்குவோம்.

புராதன காலம்: புயல்கள் அல்லது பருவங்களின் மாற்றம் போன்ற இயற்கை நிகழ்வுகள் கடவுள்களின் தண்டைனயாகவும் அல்லது உயர்ந்த மனிதர்களின் ஒருவித தலையீடு காரணமாக ஏற்படுவதாக நம்பியதொரு காலமே இதுவாகும். விசேட தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகள் தெய்வத்தின் தண்டனையாக அல்லது தெய்வக் குற்றத்தின் காரணமாக அவ்வாறு பிறந்துள்ளார்கள் என இக்காலத்தில் கருதியத்தில் வியப்பேதுமில்லை. விசேட கல்வித் தேவை உடையவர்கள் தொடர்பாக இருவிதமான நம்பிக்கைகள் இக்காலத்தில் நிலவி இருந்தன. ஒன்று, இத்தகையோர், தீய சக்திகள் என்று கருதப்பட்டது. எனவே இவர்களை கொள்ள வேண்டும் என்பதே சரியென நம்பினார். மற்றது, இத்தகையோர் கடவுளினால் ஆசிர்வசிக்கப்பட்டவர்கள் எனவும் நம்பப்பட்டது. இத்தகைய நம்பிக்கயளர்கள் விசேட தேவை உடையவர்கள் மீது பயபக்தியுடன் காணப்பட்டனர். எனினும், விசேட தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகளுக்காக அவர்களை விசேடமாக பராமரிக்க எத்தகைய நடவடிக்கைகளும் எடுக்கபப்ட்டு இருக்கவில்லை. மிகவும் குறைபாடு உடையவர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.

கிரேக்க மற்றும் ரோமன் காலம்: இக்காலப்பகுதியில் கிரேக்க மற்றும் உரோமன் காலப் பகுதியில் வாழ்ந்த மக்கள், கலை, தத்துவம், இலக்கியம் மற்றும் விஞ்ஞானம் ஆகியவற்றுக்கு அவர்கள் செய்த பங்களிப்புகளின் காரணமாக, அவர்கள் தங்களை மற்ற எல்லா இனங்களையும் விட உயர்ந்தவர்களாகவே கருதினர். உடல் குறைபாடு, வேறுபட்ட தன்மைகள், அல்லது இயலாமை வடிவங்களை, தாழ்வு மனப்பான்மையின் அடையாளமாகக் கருதினர். கி.மு 1552 ஆண்டளவில் மனநல குறைபாடு குறித்த முதல் பதிவு செய்யப்பட்ட குறிப்பைக் குறிக்கிறது, இது தெபஸின் (Thebes) தெரபியூடிக் பாப்பிரஸ் (Therapeutic Papyrus) எனப்படும் தெளிவற்ற ஆவணத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளது. எனினும், அறிகை அல்லது நுண்மதி குறைபாடுள்ளவர்களை கிரேக்கர்கள் முட்டாள்கள் என்றே குறிப்பிட்டிருந்தனர். கி.மு. நான்காம் நூற்றாண்டில் புதிய, பகுத்தறிவு விளக்கங்கள் இயற்பியல் உலகிற்கு வழங்கப்பட்டன. இதன்காரணமாக, போன்றவைகள் கடவுளின் புனிதமானவர்கள் என்பதால் வலிப்பு போன்றன என்பன ஏற்படுகின்றது என்ற கருத்தை "மருத்துவத்தின் தந்தை" ஹிப்போகிரேட்ஸ் (460-357 பி. சி.) இந்த கருத்தை சவால் செய்தார், வலிப்புத்தாக்கங்கள் தெய்வீக தலையீட்டால் அல்ல, உடல் காரணங்களால் அல்லது நோயினால் விளைகின்றன என்று கூறியிருந்தார். அரிஸ்டாட்டில் (கி.மு.384-322 )குழந்தைகளின் தசைகளின் சிதைவு மற்றும் மனிதர்களில் குறைபாடுள்ள வளர்ச்சியை பற்றியும் பகுப்பாய்வு செய்திருந்தார். ஆயினும் பண்டைய கிரேக்கத்தில் மற்றவர்களைப் போலவே அரிஸ்டாட்டிலும் நம்பினார் அதாவது "சிதைந்த குழந்தைகளை வளர்ப்பதைத் தடுக்க" ஒரு சட்டம் இருக்க வேண்டும் என்றும் பரிந்துரைத்தார். அரிஸ்டாட்டில் தனது அரசியலில், "குழந்தைகளின் வெளிப்பாடு மற்றும் வளர்ப்பைப் பொறுத்தவரை, எந்தவொரு குறைபாடுஉடைய குழந்தையும் வாழக்கூடாது என்று ஒரு சட்டம் இருக்கட்டும்" என்று எழுதினார். உரோமில், குறைபாடுகள் உள்ள குழந்தைகள் கேவலமான பொருட்களாக கருதப்பட்டனர். பார்வையற்றோர், காது கேளாதோர் அல்லது மனநலம் குன்றிய குழந்தைகள் பகிரங்கமாக துன்புறுத்தப்பட்டனர் மற்றும் பெற்றோர்களால் டைபர் ஆற்றில் வீசப்பட்டதாக தெரிவிக்கப்பட்டது. குறைபாடுகளுடன் பிறந்த சில குழந்தைகள் பிச்சைக்காரர்களாக ஆக்குவதற்கு மேலும் சிதைக்கப்பட்டனர். குறைபாடுகள் உள்ள பிற குழந்தைகள் இறப்பதற்காக காடுகளில் விடப்பட்டனர், இராணுவ நகரமான ஸ்பார்டாவில், "குறைபாடுடன் கூடிய மற்றும் நோய்வாய்ப்பட்ட" குழந்தைகளை கைவிடுவது சட்டப்பூர்வ தேவையாகக் கருதப்பட்டு இருந்தது. மேலும் இத்தகைய பிள்ளைகள் கேலிப் பொருட்களாக கருதப்பட்டு வந்தனர். இதன் காரணமாக புராதன, கிரேக்க மற்றும் உரோம காலப்பகுதிகள், விசேட தேவைகள் கொண்டவர்களை பொறுத்தவரை அழிப்பு சகாப்தம் (Era of Extermination) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

மத்திய காலம்: விசேட தேவைகள் கொண்டவர்களை பொறுத்தவரை, இக்காலப்பகுதி Era of Ridicule அதாவது நகைப்புக்குரிய காலமாக கருதப்படுறது. இக்காலப்பகுதிகளிலும், மாற்று திறனாளிகள் அல்லது குறைபாடுகள் உள்ளவர்கள் ஊழியர்கள் அல்லது முட்டாள்களாகக் கருதப்பட்டனர். சில சமயங்களில் கொல்லப்பட்டனர், மேலும் குறைபாடுகள் மற்றும் நடத்தைகளுக்காக கேலி செய்யப்பட்டனர். விசேட தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகள் idiot cage எனும் முட்டாள் கூடுகளில் அடைக்கப்பட்டு கேலி செய்யப்பட்டனர். அதேபோன்று இத்தகைய பிள்ளைகள் மற்றும் நபர்களை கப்பலில் ஏற்றி யாருமில்லாத தீவுகளில் கொண்டு விடப்பட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது. இது முட்டாள்களின் கப்பல் (ship of fools) என்று அழைக்கப்பட்டது.

மறுமலர்ச்சி காலம்: விசேட தேவைகள் கொண்டவர்களை பொறுத்தவரை இக்காலப்பகுதி தஞ்சத்தின் சகாப்தம் (Era of Asylum) எனக் கருதப்படுகிறது. இந்த சகாப்தத்தில், விசேட தேவைகளை உடைய பிள்ளைகள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டனர், மற்றும் சமூகத்திலிருந்து ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டனர். எனினும் கத்தோலிக்க திருச்சபை குறைபாடுகள் உள்ளவர்களை நலன்புரி நிலையங்களில் (wards of state) பாரமரிக்க இக்காலப்பகுதியில் ஏற்றுக்கொள்கிறது குறிப்பிடத்தக்கது. நலன்புரி நிலையங்களில் விசேட தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகள் தனிமையில்மனிதாபிமான சிகிச்சை எனும் நோக்கில் கவனிக்கப்படுகிறது. எனினும் இயலாமை உடைய பிள்ளைகள் என்றும் இயலாதவர்களே (Once disabled, always disabled) என்ற நம்பிக்கை தொடர்ந்தும் இக்ககாலப் பகுதில் நிலவியதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

கைத்தொழில் புரட்சிக் காலமும் அதன் பின்னரான கால்ப்பகுதிகளும் : உலக வரலாற்றில் கி.பி.1760 – 1840 காலப்பகுதி கைத்தொழில் புரட்சி காலமாக கருதபடுகிறது. இதனை அறிவு சகாப்தம் (Era of Education) என்றும் அடையாளம் செய்வதுண்டு. இக்காலத்தில் பெருமளவு கல்வி, கல்வியறிவுள்ள சமூகம், நல்ல தொழிலாளர்கள் தேவை உள்ள காலமாக காணப்பட்டது தொழில்கள் மிகவும் முக்கியம் பெற்ற காலம். இக்காலப்பகுதியில் விசேட தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகள் தொடர்பாக நல்ல பல மாற்றங்கள் ஆரம்பமாகின எனலாம். உதாரணமாக, இந்த காலப்பகுதியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட பல்கலைக்கழக ஆய்வுகள் குறிப்பாக போர்துகல்லில் உள்ள ஜேக்கப் ரோட்ரிக்ஸ் பெரேரின் (1715-1780), "செவிப்புலனற்ற பேச முடியாதவர்களுக்கு" தசைகள் மூலம் தொடுதல் மற்றும் அதிர்வு மூலம் கேட்கவும் பேசவும் கற்றுக் கொடுக்கலாம் என சுட்டிக் காட்டியது. கி.பி. 1780 களில், வாலண்டைன் ஹாய் (Valentin Hauy) புடைப்பு அச்சு ஒன்றை உருவாக்கி, பார்வையற்றவர்களுக்கு படிக்க கற்றுக்கொடுக்க முடியும் என்று கூறினார். பார்வையற்ற மற்றும் காது கேளாதவர்களுக்கு கல்வி கற்பதற்கான இந்த வெற்றிகரமான முயற்சிகள் பிற குறைபாடுகள் உள்ளவர்களுக்கு கல்வி கற்பதில் ஆர்வத்தை ஊக்குவித்தன. இந்தவகையில் ஜீன் மார்க் காஸ்பார்ட் இட்டார்ட் (Jean-Marc Itard 1774 -1838) மற்றும் அவரது மாணவரான எடுவர்ட் செகுயின் (Eduard Seguin 1812-1880) ஆகியோரின் பணிகளும் சிறப்பாக நோக்கத்தக்கது. ஜீன் மார்க் இட்டார்ட், ஒரு பிரெஞ்சு மருத்துவர் ஆவார், இட்டார்ட் காது கேளாதவர்களுடன் பணிபுரிந்ததற்காக புகழ்பெற்றவர், மேலும் மனநலம் குன்றிய குழந்தைகளின் கல்வியை முறையான முறையில் முயற்சித்த முதல் நபர்களில் ஒருவர். விக்டர், "அவேரோனின் காட்டுப் பையன்" (The wild boy of aveyron) என்ற ஒரு கொடூரமான குழந்தையுடன் அவர் பணியாற்றியதற்காக அவர் மிகவும் பிரபலமானவர். இட்டார்ட், இக்காட்டு சிறுவனுக்காக ஒரு சிறப்புத் திட்டத்தை உருவாக்கினார், இது விசேட கல்வியின் முதல் முயற்சியாக கருதபடுகிறது. அவேரோனுக்கு மொழியையும் பச்சாதாபத்தையும் கற்பிக்க முயன்றார், அவரது பணி முற்றிலும் வெற்றிகரமாக இல்லை என்றாலும், பேசும் மொழியியல் திறன்களின் வளர்ச்சியில் மொழியின் ஆரம்ப வெளிப்பாட்டின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றிய நமது அறிவை ஒரு வகையான தகவல்தொடர்பு வடிவத்தில் மேம்படுத்துவதில் இது பயனுள்ளதாக இருந்தது. இதன் பின்னர், எடுவர்ட் செகுயின் (Eduard Seguin) எனும் இட்டார்ட் கீழ் மருத்துவம் மற்றும் அறுவை சிகிச்சை படித்த வைத்திய மாணவரின் பங்களிப்பும் மெச்சத்தக்கது. இவரது பங்களிப்புக்களின் காரணமாக குறைபாடுகள் துறையில் முதல் சிறந்த ஆசிரியராக Seguin கருதப்படுகிறார். இவர் இட்டார்டின் புலனுணர்வு (Sensory) பயிற்சி முறையை மேம்படுத்தினார். எடுவர்ட் செகுயின் (Eduard Seguin) Salpetriere asylum எனும் புகலிடத்தில் “Idiots" க்காக பாடசாலையில் இயக்குநராகப் பணியாற்றியபோது, மனநல குறைபாட்டிற்கு சிகிச்சையளிப்பதில் உடலியல் முறையின் (physiological method) சாத்தியமான நன்மைகளை செகுயின் கண்டறிந்தார் இதன்படி, நரம்பு மண்டலத்தின் பலவீனம் காரணமாக உளக் குறைபாடு ஏற்படுகிறது என்றும், தசை நார் மற்றும் புலனுணர்வு பயிற்சியின் மூலம் குணப்படுத்த முடியும் என்றும் அவர் நம்பினார். மரியா மொண்டோசூரியும் செகுயின் இன் பங்களிப்பினால் செல்வாக்குக்கு உட்பட்டவர்கள் ஆகும்.

மீள் மறுமலர்ச்சி காலம் (The Reawakening 1950 -1980). விசேட கல்வி தேவைகள் கொண்டவர்கள் தொடர்பாக பல புதிய மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. 1940 களின் பிற்பகுதியிலும் 1950 களின் முற்பகுதியிலும், மோசமான வாழ்க்கை நிலைமைகள் மற்றும் சமூக சேவைகளின் பற்றாக்குறை குறித்து விரக்தியும் கோபமும் கொண்ட பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளுக்காக விசேட சேவைகளை ஒழுங்கமைக்கக்கோரி போராட தொடங்கினர். "The Retarded Can Be Helped.“"பின்னடைவுக்கு உதவ முடியும்.“ பொருத்தது போதும் (enough is enough) என்ற கோசங்கள் எழும்பலாயின. பெற்றோர்களின் போராட்டங்கள் உள்நாட்டில் முதலில் தொடக்கி அது சர்வேதேச ரீதியாக வியாபிக்கவும் செய்தன. 1960 ஆம் ஆண்டில், மனநல ஊனமுற்றோருக்கான ஐரோப்பிய சங்கங்களின் சங்கம் European League of Societies for the Mentally Handicapped உருவாக்கப்பட்டது மற்றும் 1961 ஆம் ஆண்டில் Inter-national League of Societies for the Mentally Handicapped (lLSMP) உருவாக்கப்பட்டது. அதிகரித்த விழிப்புணர்வு மற்றும் பெற்றோர்களின் தொடர்ச்சியான போராட்டங்கள் விசேட தேவைகள் கொண்ட பிள்ளைகள், நபர்கள் தொடர்பாக விசேட திட்டங்கள், சிறப்பு பாடசாலைகள் அமைக்க உதவின எனலாம். மேலும், இயலாமை உடையவர்களின் (ஊனமுற்றோரின்) உரிமைகள் தொடர்பான ஐக்கிய நாடுகளின் பொதுச் சபை பிரகடனம் 3447 (XXX) டிசம்பர் 9, 1975 இல் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.

அனைவருக்கும் கல்வி இயக்கம்: “அனைவருக்கும் கல்வி பெறுவதற்கான உரிமை உண்டு. கல்வி ஆரம்ப மற்றும் இடைநிலை கட்டங்களில் இலவசமாக வழங்கப்படல் வேண்டும். ஆரம்பக் கல்வியானது கட்டாயமாக்கப்படல் வேண்டும் “ என்ற சர்வதேச மனித உரிமை பிரகடனத்தின் (1948) படி அனைவருக்கும் கல்வி பெறும் வாய்புகள் பற்றி பரவலாக நடவடிக்கைகள் பல மேற்கொள்ளப்பட்டன. குறிப்பாக அனைவருக்கும் கல்வி குறித்த உலக மாநாடு, தாய்லாந்தில் ஜொம்தியன் எனும் நகரில் 1990 மார்ச் 5 முதல் 9 வரை கூடியது.இதன்பயனாக 2000 ஆண்டளவில் சகருக்கும் கல்வி: அடிப்படை கற்றல் தேவைகளை அடைதல் எனும் பிரகடனம் மேற்கொள்ளப்பட்டது. அதனை தொடர்ந்து ஜூன் 1994 இல் 92 அரசாங்கங்கள் மற்றும் 25 சர்வதேச அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகள் ஸ்பெயினின் சலமன்காவில் நடைபெற்ற விசேட தேவைகள் கல்வி குறித்த உலக மாநாட்டை நடத்தியிருந்தனர் . இது பொதுக்கல்வி முறைமையில் உள்ளடங்கல் கல்வி போதனையை நடைமுறைக்கு கொண்டுவர முயற்சித்தது. இதன்படி, சாதாரண பாடசாலைகளிலும் அனைத்து குழந்தைகளுக்கும் அவர்களின் உடல், அறிவுசார், சமூக, மனவெழுச்சி, மொழியியல் அல்லது பிற நிலைமைகளைப் பொருட்படுத்தாமல் கல்விக்காக இடமளிக்க வேண்டும் என்பதே இம்மகாநாட்டின் தீர்மானம் ஆகும். இத்தீர்மானம், உறுப்பு நாடுகளில் விசேட கல்வி தொடர்பாக பல புதிய நடைமுறைகளை கொண்டுவர உதவியது. பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, செனகல் நாட்டில் டாக்கர் எனும் நகரில் இடம்பெற்ற உலக கல்வி மன்ற மாநாடு இந்த உறுதிப்பாட்டை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியதுடன், 2015 ஆம் ஆண்டில் அனைவருக்கும் கல்வி (EFA) இலக்குகளை ஏற்றுக்கொண்டது. இதில், அனைத்து சிறுவர் சிறுமிகளும் 2015 க்குள் ஆரம்ப பாடசாலைக் கல்வியை பெறுவதை உறுதிப்படுத்துதல், ஆரம்பக் கல்வியில் பாலின ஏற்றத்தாழ்வுகளை 2005 க்குள் முடிவுக்கு கொண்டுவரல் மற்றும் அனைத்து மட்டங்களிலும் 2015 க்குள் பாலின ஏற்றத்தாழ்வுகளை நீக்குவதை உறுதி செய்தல் என்ற தீர்மானங்கள் முக்கியமனவை ஆகும். இந்த டாக்கர் மாநாட்டின் முடிவுகளை செயற்படுத்துவதற்காக டாக்கர் நடவடிக்கைளுக்கான மாதிரி சட்டகம் ஒன்றும் உருவாக்கப்பட்டு நடைமுறைக்கு கொண்டு வரப்பட்டது. இவ்வறிக்கையிலும், உள்ளடங்கல் கல்வி, விசேட கல்வி பற்றி விசேட கவனம் செல்லுததப்பட்டு இருந்தது. உலக கல்வி மன்ற மாநாடு மீண்டும் 2015இல் தென் கொரியாவின் இன்சியோன் நகரில் கூடி மீண்டும் அனைவருக்கும் கல்வி தொடர்பான முக்கிய தீர்மானம் மேற்கொள்ளப் பட்டு இருந்தது. நிலையான அபிவிருத்தி இலக்கை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான நடவடிக்கை தொடர்பான இன்சியோன் பிரகடனம் எனவும் இது இனங்காணப்படுகிறது. இதன் இலக்காக, 2030 ஆம் ஆண்டுக்குள் உள்ளடங்கலான, சமத்துவமான தரமான கல்வியை சகலருக்கும் உறுதி செய்வதும் வாழ்நாள் நீடித்த கற்றலை மேம்படுத்துவதும் ஆகும். (Ensure inclusive and equitable quality education and promote lifelong learning). இம்மாநாட்டின் பல தீர்மானங்களில் “கல்வியில் உள்ளடக்கல் மற்றும் ஒப்புரவு என்பது ஒரு நிலைமாறும் கல்வி நிகழ்ச்சி நிரலின் மூலக்கல்லாகும், எனவே கல்வியை பெறுவதில் உள்ள அனைத்து வகையான விலக்குகள் மற்றும் ஓரங்கட்டப்படுதல், கல்வியை பெறுதல், கல்வியில் பங்கேற்பு மற்றும் கற்றல் பேறுகளில் காணப்படும் சமத்துவமின்மைகள் மற்றும் ஏற்றத்தாழ்வுகளை நிவர்த்தி செய்ய நாங்கள் கடமைப்பட்டுள்ளோம். அனைவராலும் அடையும் வரை எந்தவொரு கல்வி இலக்கையும் பூர்த்தி செய்யக்கூடாது. , மிகவும் பின்தங்கியவர்கள், குறிப்பாக இயலாமை உள்ளவர்கள் மீது அதிக கவனம் செலுத்தும் வகையில் கல்விக் கொள்கைகளில் தேவையான மாற்றங்களைச் செய்வதற்கு நாம் கடமைப்பட்டுள்ளோம்” என்ற உறுப்புரை விசேட கல்வி தொடர்பாக இன்றைய அரசுகளினதும், சமூகங்களினதும் கடமைப்பாட்டை சுட்டிக் காட்டுகின்றது.

முடிவுரை

விசேட கல்வி தொடர்பாக, இன்று நாம் அடைந்துள்ள சாதனைகள், வளர்ச்சி மற்றும் நடைமுறைகள் என்பன பல வரலாற்று காலகட்டங்களின் ஊடாக பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டது என்பது மேலே சுருக்கமாக எடுத்துக்காட்டி உள்ள விளக்கங்களில் இருந்து புரிந்து கொள்ளக் கூடியதாக இருக்கும். இன்று, விசேட கல்வி விரைவாக வளர்ந்து வரும் தொடர்பாக நவீன தொழினுட்பங்களின் பயன்பாட்டை நாம் ஒன்றிணைத்து வருவதானது, விசேட கல்வித் தேவைகள் மற்றும் இயலாமை உடைய பிள்ளைகளின் சிறந்த எதிர்காலம் தொடர்பாக நம்பிக்கை கொள்ள வைக்கிறது எனலாம்.

இக்கட்டுரை கடல்: கல்வியியல்-உளவியல்-சமூகவியல் ஏடு இதழ் 24 (2020) இல் வெளிவந்த கட்டுரையாகும்

ஆய்வு ஒழுக்கம்

ஆய்வு ஒழுக்கங்கள் (Research Ethics)

கலாநிதி.எப்.எம்.நவாஸ்தீன்,
கல்விப் பீடம்,
இலங்கை திறந்த பல்கலைக்கழகம்

அறிமுகம்

இன்றைய காலகட்டத்தில் ஆய்வில் ஈடுபாடு காட்டும் நபர்கள் அதிகரித்து வருகின்றனர். கால முக்கியத்துவம் பெறும் பிரச்சினை யொன்றுக்கு பொருத்தமான தீர்வுகளை கண்டறியும் பொருட்டு பொருத்தமான, ஏற்றுகொள்ளப்பட்ட முறைகளில் தரவுகள், தகவல்களை திரட்டி, பகுப்பாய்வுக்குட்படுத்துவதன் ஊடாக பிரச்சினைக்கான தீர்வுகள், அதற்க்கான வழிமுறைகளை கண்டறியும் ஒரு செயலொழுங்கினை ஆய்வு அல்லது ஆய்வு செயன்முறை என்று கூறுகிறோம். இவ்வாய்வு செயன்முறையின் போது ஆய்வாளர் கவனத்திற் கொள்ள வேண்டிய விடயங்கள் அநேகமுள்ளன. அவற்றில் ஒன்றே Research Ethics எனும் ஆய்வு ஒழுக்கங்கள் ஆகும். ஆய்வுகளில் ஈடுபாடு காட்டி வரும் இளம் ஆய்வாளர்களை கருத்திற்கொண்டு இக்கட்டுரையில் ஆய்வு ஒழுக்கம் பற்றிய அடிப்படை விடயங்கள் எடுத்து நோக்கப்படுகின்றன.

ஆய்வு ஒழுக்கம் என்றால் என்ன?

Ethics எனும் ஆங்கிலப் பதமானது, நன்னெறி, நெறிமுறை, ஒழுக்கவியல் எனும் பதங்கள் கொண்டு பொருள் கொள்ளப்படுகிறது. அதாவது ஒரு காரியத்தை மேற்கொள்ளும்போது பின்பற்றி ஒழுக வேண்டிய தார்மீக விடயங்களை இது குறித்து நிற்கிறது. இந்த பின்னணியில் Research Ethics எனும் ஆய்வு நெறிமுறை அல்லது ஒழுக்கம் பற்றி விளங்கிக் கொள்ளலாம். ஆய்வினை மேற்கொள்ளும் போது, அதன் ஒவ்வொரு படிநிலைகளிலும் பின்பற்றி ஒழுக வேண்டிய தார்மீக விடயங்களே ஆய்வு ஒழுக்கம் என இலகுவாக வரைவிலக்கணம் செய்து கொள்ளமுடிகிறது. ஆய்வின் ஒவ்வொரு நிலைகளிலும் எவற்றை செய்ய வேண்டும், எவற்றை செய்யக் கூடாது என்பதை விளங்கி அதன்படி நடப்பதே ஆய்வு ஒழுக்கம் எனலாம். எனவே ஆய்வினை பொறுப்பான முறையில் மேற்கொள்வதற்கான வழிகாட்டுதல்களை இந்த ஆய்வு ஒழுக்கவியல் வழங்குகிறது என்று கூட கூற முடியும் . இதன் மூலம் ஆய்வினில் ஓர் உயர் ஒழுக்க(நன்னெறி) நியமம் ஒன்று கட்டியெழுப்பப்படுகிறது. ஆய்வு ஒன்றினை நேர்மையாக மேற்கொள்வதற்க்கான வழிகாட்டுதல்களையும் இவ்வாய்வு ஒழுக்கம் வழங்குகிறது என்றால் அது மிகை இல்லை.

ஆய்வு ஒழுக்கமென்பதை மேலும் விரிவாக விளங்கிக் கொள்ளும் பொருட்டு பின்வரும் சம்பவங்களை சற்று கவனியுங்கள்:

உங்கள் சிந்தனைக்கு...

சம்பவம்-1

கல்வி முதுமாணி கற்கும் மாணவர் தனது ஆய்வு அறிக்கைக்கான தரவு பகுப்பாய்வினை அறிக்கையிடும் போது தனது ஆய்வுக் குறிக்கோள்களுக்கு /கருதுகோள்களுக்கு பாதகமான பகுப்பாய்வு முடிவுகளின் சில பகுதிகளை நீக்கி விடுகிறார்.

சம்பவம்-2

கல்வி முதுமாணி கற்கும் மாணவர் குழு ஒன்று, கல்வி உளவியல் பாடத்திற்கு தாம் குழுவாக மேற்கொண்ட சிறு அளவிலான ஆய்வு சிறந்த பெறுபேறுகளை பெற்று தந்தமையினால் தன்னார்வமுற்று அதனை ஆய்வு சஞ்சிகையில் பிரசுரிக்க முடிவு செய்தனர். எனவே ஒரே கட்டுரையினை ஒரே தடவையில் இரு ஆய்வு சஞ்சிகைகளுக்கு அனுப்பி வைத்தனர்.

சம்பவம்-3

கல்வி முதுமாணி கற்கும் மாணவர், கல்வி ஆய்வு முறைகள் எனும் பாடத்தில் மூன்றாவது ஒப்படையாக ஆய்வு முன்மொழிவுகளை தயாரித்து முன்வைத்திருந்தனர். இதே முன்மொழிவுகளை தமது இரண்டாம் வருட அல்லது முதுதத்துவமாணிக்கான ஆய்வு செய்வதற்காக சமர்ப்பிக்க முடியும். ஆய்வு முன்மொழிவு செய்தபோது சபீர் எனும் மாணவனின் ஆய்வு முன்மொழிவு அதிக பாராட்டுதல்களையும் சிறந்த பெறுபேறினையும் பெற்றிருந்தது. சபீர் தனது முதுதத்துவமாணிக்கான விண்ணப்பம் செய்த போது தனது சக வகுப்பு நண்பன் கபீர் ஏற்கனவே சபீரின் ஆய்வு முன்மொழிவை தன்னுடையதாக சமர்ப்பித்து அனுமதி பெற்று இருப்பது தெரிய வந்தது

சம்பவம்-4

தென்னாட்டு பாடசாலை அதிபர் ஒருவர் கல்வி முதுதத்துவமாணி கற்க விருப்பம் கொண்டு விண்ணப்பிக்க தயாரானார். அதற்காக, ஆய்வு முன்மொழிவினை எழுதுவது அவருக்கு சிரமமாக இருந்தது. இதன்போது தனது பாடசாலை ஆசிரியர் ஒருவர் வேறு ஒரு பல்கலைக்கழகத்தில் முதுமாணி பட்டப்படிப்பு படிப்பது நினைவுக்கு வந்தது. அவ்வாசிரியரை அழைத்த அதிபர், ஆசிரியரின் ஆய்வுக் கட்டுரைகளின் அத்தியாயங்களை சற்று பார்த்து தருவதாக வாங்கி கொண்டார். ஆசிரியரின் ஆய்வு கட்டுரையில் உள்ள விடயங்களை நகலாக்கம் செய்து தனது முதுத்துவமாணி ஆய்வு முன்மொழிவினை தயாரித்துக் கொண்டார்.

சம்பவம்-5

தேசிய கல்வி ஆராய்ச்சி நிறுவகம் ஆய்வு மானியம் வழங்குவதற்கான விண்ணப்பங்களை கோரியிருந்தது. இதற்கான ஆய்வு முன் மொழிவு தயாரிக்கும் போது ராணி தனது தோழி வாணியினையும் துணைக்கு அழைத்து அவரது சிறந்த கருத்துக்கள், வழிகாட்டல்களை பெற்று ஆய்வு முன்மொழிவினை தயாரித்து இருந்தாள். எனினும் ஆய்வு மானியத்துக்கான விண்ணப்பத்துடன் அனுப்பப்பட்ட ஆய்வு முன்மொழிவில் ராணியின் பெயர் உள்ளடக்கப்பட்டு இருக்கவில்லை.

சம்பவம்-6

கல்வி அமைச்சுக்க்காக ஆய்வு ஒன்றை செய்வதில், குமார், கிசோர்,சுதன், மதன் ஆகிய நான்கு நண்பர்கள் ஈடுபட முன்வந்தனர். எனினும் மதன் விடுமுறையில் நீண்ட காலம் வெளியூர் சென்றிருந்த காரணத்தினால் அவரால் ஆய்வுக்காக எந்த பங்களிப்புகளையும் செய்ய முடியவில்லை. எனினும், இறுதி ஆய்வு அறிக்கையில் மதனின் பெயர் இடம்பெற்று இருந்தது.

சம்பவம்-7

கல்வி ஆய்வொன்றில் ஈடுபட்டு இருந்த மாணவர்கள் குழு, வகுப்பறை ஆசிரியர்களின் கற்பித்தல் தொடர்பாக தரவுகளை திரட்ட கருதியது. பாடசாலைகளுக்கு சென்ற அம்மாணவர் குழு, ஆசிரியர்களுக்கு அறிவிக்காமலே தரவுகளை திரட்டி இருந்தது.

சம்பவம்-8

வகுப்பறையில் ஆசிரியர்களின் மனவெழுச்சி கோலங்கள் தொடர்பாக ஆசிரியர்களின் அனுமதியுடன், தரவுகளை திரட்டி இருந்த ஆய்வு மாணவர் குழு, அத்தரவுகளை வேறு ஒரு குழுவின் ஆய்வுக்காகவும் வழங்கி இருந்தனர்.

சம்பவம் 9

ஆய்வறிக்கை ஒன்றை எழுதிக் கொண்டிருந்த ஆய்வாளர், ஆய்வின் பல பகுதிகளில் பிறர எழுதிய கட்டுரைகளில் இருந்து பெற்ற விடயங்களை தனது சொந்த கருத்துக்கள் போல எழுதி இருந்தார்.

மேற்கண்ட சம்பவங்களை நோக்கும் உங்களுக்கு இச் சம்பவங்களில் வரும் நிகழ்வுகளை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாதிருக்கும். இப்படி செய்திருக்க கூடாது என உங்கள் மனதில் எண்ணுவதை புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. மேற்கண்ட சம்பவங்கள் ஒழுக்க நெறிமுறைகளுக்கு அப்பால்பட்டது என நீங்கள் இப்போது விளங்கி கொண்டிருப்பீர்கள். இச் சம்பங்களின் அடிப்படையில் ஆய்வு ஒழுக்கம் என்பதை நாம் பின்வருமாறு வரையறுத்துக் கொள்ள முடியும்:

ஆய்வினைத் திட்டமிடுதல், மேற்கொள்ளல் மற்றும் பிரசுரித்தல் ஆகியவற்றுக்கு அடிப்படை ஒழுக்க நெறிமுறைகளைப் பிரயோகிக்கும் செயன்முறை ஆய்வு ஒழுக்கம் எனப்படுகிறது. (Research ethic involves the application of fundamental ethical principles to planning, conducting & publishing of a research)

ஆய்வு ஒழுக்கம் ஏன் அவசியமாகின்றது?

ஆய்வில் ஈடுபடும் எமக்கு இக்கேள்வி அடிக்கடி எழக்கூடும். ஆய்வில் பல்வறு நபர்கள் பங்குகொள்வார்கள். அது தனிநபர்களாக இருக்கலாம் அல்லது சமூகங்களாக இருக்கலாம். இவர்களிடம் இருந்து பெறுகின்ற தரவுகள், தகவல்களை பாதுகாக்க வேண்டிய தேவை ஆய்வாளர்களுக்கு உண்டு. இவற்றை, பாதுகாப்பதன் ஊடாக ஆய்வாளரும் தன்னையும் தனது ஆய்வினையும் பாதுகாத்து கொள்ள கூடியதாகவும் இருக்கும். அதேபோன்று, ஆய்வின் மூலம் பெறப்படும் அறிவின் துல்லியத் தன்மையினை உறுதி செய்து கொள்ளவும் ஆய்வு ஒழுக்கம் எமக்கு உதவுகின்றது. மேலும். ஆய்வுச் செயன்முறையில் பல்வேறு புலமைசார் சொத்துக்களை நாம் பயன்படுத்த வேண்டிய சந்தர்பங்கள் அதிகம் ஆகும். அத்தகைய சூழமைவில், புலமைசார் சொத்துக்களை பாதுகாப்பதற்க்கான வழிமுறைகளையும் இவ்வாய்வு ஒழுக்கம் எமக்கு கருத்து தருகிறது.

ஆய்வு ஒழுக்கத்தின் பிரதான அடிப்படைகள்

ஆய்வு ஒழுக்கத்தில் ஆய்வாளர் பின்வரும் அடிப்படை அம்சங்களை கடைபிடிப்பவராக இருக்க வேண்டும்:

1. Honesty- நேர்மை

2. Objectivity- புறவயத்தன்மை

3. Integrity: நாணயம்

4. Carefulness- கவனம் / அக்கறையுடன் செயல்படல்

5. Openness- திறந்ததன்மை

6. Respect for Intellectual Property புலமைசார்சொத்துக்கான மரியாதை

7. Confidentiality- இரகசியத்தன்மை

8. Responsible Publication- பொறுப்பான முறையில் பிரசுரித்தல்

9. Responsible Mentoring- பொறுப்பான வழிநடத்தல்

10. Respect for Colleagues- சக பணியாளரை மதித்தல்

11. Social Responsibility- சமூக பொறுப்புணர்வு

12. Non-Discrimination- பாகுபாடு காட்டாதிருத்தல்

13. Competence- தேர்ச்சி

14. Legality- சட்டபூர்வத்தன்மை

15. Animal Care- விலங்கு பராமரிப்பு

16. Human Subjects Protection- மனித விடய பாதுகாப்பு

நேர்மை (Honest): தரவு, பெறுபேறுகள், ஆய்வு முறைகள் மற்றும் ஆய்வு செயன்முறைகள் மற்றும் பிரசுர நிலைமையினை பற்றி நேர்மையாக அறிக்கையிடுதல் வேண்டும். தரவுகளை இட்டுக்கட்டுதல், பொய்யுரைத்தல் அல்லது தவறாக சித்தரித்தல் என்பன அறவே கூடாது
புறவயத்தன்மை (Objectivity): பரிசோதனை வடிவம், தரவு பகுப்பாய்வு, தரவு வியாக்கியானம், சக மதிப்பாய்வு, தனிப்பட்ட முடிவுகள், மானியதுக்காக எழுதுதல், நிபுணர் சாட்சியம் மற்றும் ஆராய்ச்சியின் பிற அம்சங்களில் பக்கச்சார்புகளைத் தவிர்க்க முயற்சி செய்யுங்கள்
நாணயம் (Integrity): ஆய்வு செயன்முறைகளில் நீங்கள் மேற்கொள்ளும் உங்கள் வாக்குறுதிகள் மற்றும் ஒப்பந்தங்களை பேணுங்கள்; நேர்மையுடன் செயல்படுங்கள்; ஆய்வு தொடர்பான உங்கள் சிந்தனை மற்றும் நடவடிக்கைகளில் நிலைத்தன்மையினை பேணுங்கள் .
அக்கறையுடன் செயற்படல் (Carefulness): ஆய்வுகளை மேற்கொள்கையில் கவனக்குறைவான பிழைகள் மற்றும் அலட்சியம் ஆகியவற்றைத் தவிர்க்கவும்; உங்கள் சொந்த வேலையையும் உங்கள் சகாக்களின் பணியையும் கவனமாகவும் விமர்சன ரீதியாகவும் ஆராயுங்கள். ஆராய்ச்சி நடவடிக்கைகள் ஒவ்வொன்றையும் பதிந்து வைத்து கொள்ளுங்கள் சிறந்த பதிவுகளை வைத்திருங்கள்.
திறந்ததன்மை (Openness) : ஆய்வுடன் தொடர்பான தரவு, தரவு பகுப்பாய்வு முடிவுகள், யோசனைகள், ஆய்வு கருவிகள், ஆய்வு வளங்களை பற்றி பிறருடன் கலந்துரையாடுங்கள். அதன்போது கிடைக்கும் விமர்சனங்களையும் புதிய யோசனைகளையும் எப்போதும் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்.
புலமைசார் சொத்துக்களை மதித்தல் (Respect for Intellectual Property): காப்புரிமை (patents), பதிப்புரிமை (copyrights) மற்றும் பிற புலமைசார் சொத்துக்களை மதிக்ககற்றுக் கொள்ளுங்கள் . வெளியிடப்படாத தரவு,ஆய்வு முறைகள் அல்லது ஆய்வு முடிவுகளை அவற்றை மேற்கொண்ட நபர்/நபர்களின் அனுமதியின்றி பயன்படுத்த வேண்டாம். உரிய முறையில் உரியவர்களை மேற்கோள் காட்ட வேண்டிய இடத்தில் மேற்கோள் காட்டவும். ஒருபோதும் இலக்கிய திருட்டில் ஈடுபட வேண்டாம்.
நம்பகத்தன்மை/இரகசியம்பேணல் (Confidentiality): ஆய்வில் ஈடுபடும் போது தரவுகளை பெற்றுக்கொண்டவர்களின் தகவல்களை அல்லது பதிவுகளை இரகசியமாக பாதுகாக்கவும்
பொறுப்பான வெளியீடு (Responsible Publication): ஆய்வின் இறுதி நோக்கம் அவற்றை பிரசுரிப்பதே ஆகும். இதன்போது, உங்கள் சொந்த வாண்மை வாழ்க்கையை மட்டும் முன்னேற்றுவதை கருத்தில் கொள்ளாமல் , ஆராய்ச்சி மற்றும் அறிவினை முன்னேற்றுவதற்காகவும் ஆய்வுகளை பிரசுரிக்குக. தேவையற்ற மற்றும் நகல் வெளியீட்டைத் தவிர்க்கவும்.
பொறுப்பான வழிகாட்டல்கலை செய்தல் (Responsible Mentoring): ஆய்வி ஈடுபாடு காடும் உங்களிடம் ஆய்வு முறைகளை பயிலுவதற்காக பலர் முன்வரலாம். இதன்போது, உங்களிடம் பயிலுவோருக்கு ஆய்வு தொடர்பாகதேவையான அறிவூட்டல்கள் , வழிகாட்டுதல் மற்றும் ஆலோசனைகளை வழங்க உதவுங்கள். அதன் போது அவர்களின் நலனை ஊக்குவிக்கவும், அவர்கள் தாமாகவே தீர்மானம் மேற்கொள்வதை அனுமதிக்கவும்.
சக பணியாளரை மதித்தல் (Respect for Colleagues): ஆய்வுச் செயன்முறையில் சில நேரங்களில், எம்முடன் இணைந்து பலர் செயலாற்ற முன்வந்திருப்பர். அவர்களை நீதமான முறையில் மதிக்கவும், கருத்து வேறுபாடுகளை மதிக்கவும் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்
சமூக பொறுப்புணர்வு (Social Responsibility): ஆராய்ச்சி, பொதுக் கல்வி மற்றும் ஆலோசனை வழங்கல் ஆகியவற்றின் மூலம் சமூக நன்மைகளை ஊக்குவிக்கவும் சமூக தீங்குகளைத் தடுக்கவும் குறைக்கவும் பாடுபடுங்கள்.
பாகுபாடு கட்டாதிருத்தல் Non-Discrimination: ஆய்வு செயன்முறையின் போது , ஆய்வாளர்கள் தமது விருப்பு வெறுப்புகளை ஒதுக்கி, நடுநிலையில் நடந்து கொள்ளல் வேண்டும். ஆய்வின் போது, ஆய்வு செயன்முறைகளில் ஈடுபடும் பல்வேறு நபர்களை பாகுபாடு காட்டாது நடுநிலைமையில் நடந்து கொள்ளல் வேண்டும்.
திறன்/ தேர்ச்சி (Competence): ஆய்வுகளை மேற்கொள்வதன் ஊடாக உங்கள் வாண்மைத் தேர்ச்சிகளை விருத்தி செய்து கொள்வதுடன் வாழ்நாள் முழுவதும் கல்வி மற்றும் கற்றல் மூலம் உங்களை விருத்தி செய்து கொள்ளவும்
சட்டபூர்வத்தன்மை (Legality).ஆய்வினை மேற்கொள்கையில், அது தொடர்புடைய சட்டங்கள் மற்றும் நிறுவன மற்றும் அரசாங்க கொள்கைகளை அறிந்து அவற்றுக்கு ஏற்ப ஆய்வுகளை மேற்கொள்ளல் வேண்டும்.
விலங்கு பராமரிப்பு (Animal Care): ஆய்வுகளில் விலங்குகளை பயன்படுத்தும்போது அவற்றுக்கு ஊறு விளைவிக்காமல் அவற்றை சரியாக பராமரித்தல் வேண்டும். தேவையற்ற அல்லது மோசமாக வடிவமைக்கப்பட்ட விலங்கு பரிசோதனைகளை நடத்துதல் அறவே கூடாது.
மனித விடய பாதுகாப்பு (Human Subjects Protection): மனிதர்களை உட்படுத்தி ஆராய்ச்சி மேற்கொள்ளும் போது,அவர்களது தீங்குகளையும் அபாயங்களையும் குறைத்து நன்மைகளை அதிகரிக்கவும், அவர்களது கெளரவம், தனியுரிமை மற்றும் சுயாட்சியை மதிக்க கூடிய வகையில் ஆய்வு செயலொழுங்குகள் அமைதல் வேண்டும்.

பொதுவாக ஆய்வு ஒன்றை மேற்கொள்ளும் போது மேற்கண்ட ஆய்வு ஒழுக்க விடயங்களை ஆய்வாளர் மேற்கொள்வதை உறுதி செய்யும் பொருட்டு ஆய்வு நிறுவனங்களில், பல்கலைக்கழகங்களில் ஆய்வு ஒழுக்க சபைகள் நிறுவப்பட்டு இருக்கும். ஆய்வினை மேற்கொள்ள முன்னர், இவ்வாய்வு ஒழுக்க சபைகளில் அனுமதி பெறுவது முக்கியமாக உள்ளது.

ஆய்வு தவறான நடத்தைகள்/முறைகேடுகள்

ஆய்வுகளை மேற்கொள்ளும் போது பின்வரும் முறைகேடுகள் இடம்பெறுகின்றன:

• புனைதல் (Fabrication) : ஆய்வு செயன்முறையில் ஆய்வு குறிக்கோள்களை அடையும் பொருட்டு அதற்கேற்ற தரவு அல்லது ஆய்வு முடிவுகளை உருவாக்குதல் மற்றும் அவற்றைப் பதிவுசெய்தல் அல்லது அறிக்கையிடல் புனைதல் எனப்படும். இவை கண்டிப்பாக தவிர்க்கப்படல் வேண்டும்.

• பொய்மைப்படுத்தல் (Falsification) ஆய்வினை மேற்கொள்ளும் தருவாயில் ஆய்வு கருவிகளை தவறான முறையில் பயன்படுத்துவது, அல்லது தரவு அல்லது முடிவுகளை மாற்றி அமைப்பது அல்லது தவிர்ப்பது போன்றன பொய்மைப்படுத்தல் எனப்படும் இதுவும், கண்டிப்பாக தவிர்க்கப்படல் வேண்டும்.

• நகலாக்கம்/கருத்து திருட்டு (Plagiarism) - மற்றொரு புலமையாளரின் யோசனைகள், ஆய்வு செயல்முறைகள், ஆய்வு முடிவுகள் அல்லது கட்டுரை வாசகங்கள் பொருத்தமான முறையில் மேற்கோள் காட்டாமல் தனது சொந்த ஆய்வு விடயம் போல் கையகப்படுத்துதல். இதுவும் ஆய்வுகளில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதில்லை.

முடிவுரை

ஆய்வுகளில் ஈடுபடும் நாம், ஆய்வுகளினை நேர்மையான முறையில் மேற்கொள்ள வேண்டும். இதற்கான வழிகாட்டுதல்களை ஆய்வு ஒழுக்கம் எமக்கு கற்று தருகிறது. எனவே, ஆய்வு செயன்முறையில் உள்ள திட்டமிடல், தரவுகளை சேகரித்தல், பகுப்பாய்வு மற்றும் வியாக்கியானம் செய்தல், அவற்றி அறிக்கையிடல் ஆகிய பல்வேறு கட்டங்களில் பின்பற்றவேண்டிய நடைமுறைகளை சரிவர ஒழுகி ஆய்வினை மேற்கொள்ளுதல் முக்கியமாகும்.

உசாத்துணை

இக்கட்டுரையில் உள்ள அநேக விடயங்கள் பின்வரும் இணையதள கட்டுரையினை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டதாகும்

Research methods: https://libguides.library.cityu.edu.hk/researchmethods

கற்றது கடுகளவு...